WEEK 13 (13-17 januari)
Buurthuis Poptahonk
Gelukkig, de groep zwelt weer aan. Bezorgde blikken, hoe krijgen we het in elkaar. Ik deel nieuwsbrieven uit en uitnodigingen voor de koffieochtend. Langzaam beginnen de stapels lapjes gesorteerd te raken, door een foute telling moeten er nog 101 lapjes bijkomen, sorry. Maar aan het eind van de dag zijn daar al 30 van meegenomen, "o, leuk, geef mij er nog maar 3, ik weet nog wel wat, ik heb nog wel iemand die mee wil doen," etc.
We hebben het over puberdochters, omdat dat bij mij erg speelt. Goede adviezen over en weer. En we blijken allemaal ook rampen geweest toen we 15 waren en dat ging allemaal over.
's Middags gaan Nathalie en ik naar de PAAZ, waar we de lapjes die daar gemaakt zijn gaan ophalen, en lapjes laten zien van de andere groepen. Iedereen komt kijken en staat versteld van de grote hoeveelheid en de liefde en aandacht die er vanaf komt. Inderdaad, wij zijn er een beetje aan gewend, maar als je ze voor het eerst zo bij elkaar ziet is het erg indrukwekkend.
Het werkt erg stimulerend, en als ik zeg dat er nog lapjes tekort komen wordt er enthousiast gereageerd, laat maar komen die lapjes, wij gaan door!
Buurthuis Fledderus
Drukdrukdruk, er komen stoelen tekort. Korry en Christina beginnen de kleine lapjes per kleed te sorteren, op onderwerp. En Reina zet het hele middenstuk aan elkaar. De twee koerdische vrouwen zijn weer zo hartelijk aanwezig, het is goed elkaar weer te zien. Christina heeft haar zus meegenomen, die alleen Grieks spreekt en hier op vakantie is. Ze vindt het erg leuk om hier in te vallen. Emina komt krom binnen van de pijn aan haar rug, even zeggen dat ze naar de dokter gaat, ze heeft de hele nacht niet geslapen, de tranen staan in haar ogen. Ze strompelt na een kwartiertje weer de deur uit, dat ziet er niet goed uit.
Buurthuis Buitengewoon
Elke week komt er een nieuwe Somalische vrouw bij, via de bezoekvrouw Halima. Ze vinden het allemaal leuk om mee te doen, nemen na afloop hun lapje mee, en Halima brengt ze de volgende week af terug. Ze komen niet vaak, maar binnen de Somalische gemeenschap gaat het dus als een lopend vuurtje. Eltica is er weer, na een hele poos, met een mooi bericht: ze is zwanger en heel blij met een 'nakomertje', haar andere kinderen zijn al groot. Anne heeft haar naaimachine meegenomen, maar als ze ziet wat voor een voorwerk we al hebben verricht, is ze ervan overtuigd dat met de hand aan elkaar zetten beter is. Dan kan namelijk iedereen meedoen, in plaats van enkele vrouwen die 'ervaren' zijn met naaien. En zal het toch sneller gaan, vele handen maken licht werk.
's Middags gaan we op excursie naar Rotterdam, naar het stadhuis waar de Bruidsschat, het kleed waar dit project een vervolg op is, uitgestald zal worden, op verzoek van Jopie, een deelneemster van de Aarde-groep. We zijn met 30 vrouwen, en ook uit Rotterdam komen er 6 vrouwen kijken, die inmiddels daar een eigen project gestart zijn.
We worden echt officieel ontvangen, krijgen een rondleiding in het stadhuis en als de dames het kleed zien ontstaat er een waar competitiegevoel. Het kleed wat we bezichtigen is veel groter, maar in Delft is veel meer gedetailleerd gewerkt. Het idee achter de beide projecten is hetzelfde, maar de uitwerking totaal verschillend. De vrouwen uit Rotterdam vertellen hoe zij hebben meegewerkt aan dit kleed, en de dames uit Delft hoe zij nu bezig zijn. Er is echt een uitwisseling van ervaringen over en weer, erg stimulerend. Ik denk dat het voor veel Bruidsschat deelneemsters erg leuk is om bij de presentatie in Delft aanwezig te zijn. Ik zal ze uitnodigen.
Waar we het allemaal mee eens zijn, is dat dit kleed zo snel mogelijk weer opgehangen moet worden, dat het niet in een depot moet verdwijnen. Door een lekkage aan de achtermuur is het namelijk verwijderd. Als er in maart nog geen uitsluitsel is over het terughangen op de plek waar het voorheen hing, tegenover de trouwzalen in het stadhuis, zullen we een handtekeningenactie gaan opzetten.
Hartelijk afscheid en vol goede moed om in Delft de schouders eronder te zetten. Het was goed om dit wandkleed te gaan bekijken.
Buurthuis Poptahonk
Gelukkig, de groep zwelt weer aan. Bezorgde blikken, hoe krijgen we het in elkaar. Ik deel nieuwsbrieven uit en uitnodigingen voor de koffieochtend. Langzaam beginnen de stapels lapjes gesorteerd te raken, door een foute telling moeten er nog 101 lapjes bijkomen, sorry. Maar aan het eind van de dag zijn daar al 30 van meegenomen, "o, leuk, geef mij er nog maar 3, ik weet nog wel wat, ik heb nog wel iemand die mee wil doen," etc.
We hebben het over puberdochters, omdat dat bij mij erg speelt. Goede adviezen over en weer. En we blijken allemaal ook rampen geweest toen we 15 waren en dat ging allemaal over.
's Middags gaan Nathalie en ik naar de PAAZ, waar we de lapjes die daar gemaakt zijn gaan ophalen, en lapjes laten zien van de andere groepen. Iedereen komt kijken en staat versteld van de grote hoeveelheid en de liefde en aandacht die er vanaf komt. Inderdaad, wij zijn er een beetje aan gewend, maar als je ze voor het eerst zo bij elkaar ziet is het erg indrukwekkend.
Het werkt erg stimulerend, en als ik zeg dat er nog lapjes tekort komen wordt er enthousiast gereageerd, laat maar komen die lapjes, wij gaan door!
Buurthuis Fledderus
Drukdrukdruk, er komen stoelen tekort. Korry en Christina beginnen de kleine lapjes per kleed te sorteren, op onderwerp. En Reina zet het hele middenstuk aan elkaar. De twee koerdische vrouwen zijn weer zo hartelijk aanwezig, het is goed elkaar weer te zien. Christina heeft haar zus meegenomen, die alleen Grieks spreekt en hier op vakantie is. Ze vindt het erg leuk om hier in te vallen. Emina komt krom binnen van de pijn aan haar rug, even zeggen dat ze naar de dokter gaat, ze heeft de hele nacht niet geslapen, de tranen staan in haar ogen. Ze strompelt na een kwartiertje weer de deur uit, dat ziet er niet goed uit.
Buurthuis Buitengewoon
Elke week komt er een nieuwe Somalische vrouw bij, via de bezoekvrouw Halima. Ze vinden het allemaal leuk om mee te doen, nemen na afloop hun lapje mee, en Halima brengt ze de volgende week af terug. Ze komen niet vaak, maar binnen de Somalische gemeenschap gaat het dus als een lopend vuurtje. Eltica is er weer, na een hele poos, met een mooi bericht: ze is zwanger en heel blij met een 'nakomertje', haar andere kinderen zijn al groot. Anne heeft haar naaimachine meegenomen, maar als ze ziet wat voor een voorwerk we al hebben verricht, is ze ervan overtuigd dat met de hand aan elkaar zetten beter is. Dan kan namelijk iedereen meedoen, in plaats van enkele vrouwen die 'ervaren' zijn met naaien. En zal het toch sneller gaan, vele handen maken licht werk.
's Middags gaan we op excursie naar Rotterdam, naar het stadhuis waar de Bruidsschat, het kleed waar dit project een vervolg op is, uitgestald zal worden, op verzoek van Jopie, een deelneemster van de Aarde-groep. We zijn met 30 vrouwen, en ook uit Rotterdam komen er 6 vrouwen kijken, die inmiddels daar een eigen project gestart zijn.
We worden echt officieel ontvangen, krijgen een rondleiding in het stadhuis en als de dames het kleed zien ontstaat er een waar competitiegevoel. Het kleed wat we bezichtigen is veel groter, maar in Delft is veel meer gedetailleerd gewerkt. Het idee achter de beide projecten is hetzelfde, maar de uitwerking totaal verschillend. De vrouwen uit Rotterdam vertellen hoe zij hebben meegewerkt aan dit kleed, en de dames uit Delft hoe zij nu bezig zijn. Er is echt een uitwisseling van ervaringen over en weer, erg stimulerend. Ik denk dat het voor veel Bruidsschat deelneemsters erg leuk is om bij de presentatie in Delft aanwezig te zijn. Ik zal ze uitnodigen.
Waar we het allemaal mee eens zijn, is dat dit kleed zo snel mogelijk weer opgehangen moet worden, dat het niet in een depot moet verdwijnen. Door een lekkage aan de achtermuur is het namelijk verwijderd. Als er in maart nog geen uitsluitsel is over het terughangen op de plek waar het voorheen hing, tegenover de trouwzalen in het stadhuis, zullen we een handtekeningenactie gaan opzetten.
Hartelijk afscheid en vol goede moed om in Delft de schouders eronder te zetten. Het was goed om dit wandkleed te gaan bekijken.
