WEEK 11 (16-20 december)
De laatste week voor de kerst, de laatste week ook waarin aan de individuele lapjes gewerkt wordt, ik ben benieuwd of ze allemaal klaar zijn
Buurthuis Poptahonk
Een kleine kerngroep maar, we missen Djennet al een hele poos, na de ramadan zou ze er weer zijn. Zal haar een kaartje sturen, als ze maar niet ziek is. Aan veel lapjes zal nog in de kerstvakantie gewerkt worden, maar met wat er al binnen is kan gerust al aan de slag gegaan.
Sonja Bordewijk is flink aan de slag met haar patchwork, en gelukkig is haar kleinkind al flink aangekomen, en gaat het goed met hem. Het voelt vreemd aan dat dit de laatste keer is, eigenlijk ben ik blij dat we in januari gewoon weer doorgaan, dat deze fase nog wat doorwerkt.
Reinier de Graaf Gasthuis Zwangeren
Weer een nieuwe vrouw die enthousiast aan de slag gaat. Inmiddels zijn we met de kleine lapjes al over het aantal heen wat nodig is voor de grote kleden, de lapjes die nu nog gemaakt worden gaan om de 'legenda' heen, een extra vaandel dat naast de 4 grote doeken komt te hangen met tekst en uitleg, uiteraard ook geborduurd. Zo blijft het kleed groeien, en alle lapjes zullen dan ook verwerkt kunnen worden.
Meidengroep de Wending
Consternatie alom, ruzie tussen een lerares van het Koeweitse meisje en haar vriendinnetje, kapot gescheurde agenda en stoelen die dwars door het lokaal vlogen is het thema van vandaag. Driftig gaan naalden met grote draden door de kleedjes heen. Goed dat de meiden hier hun ei kwijt kunnen, en vooral serieus genomen worden.
Natuurlijk zijn het zelf ook geen lieverdjes, maar ze hebben recht op het vertellen van hun eigen verhaal, en wordt het verhaal van compleet briesende chaos naar redelijke proporties teruggebracht, zowel hun eigen woede om 'onrecht' als begrip voor een docente die het blijkbaar opeens teveel is geworden. We breken vroeg op, de meiden gaan thuis een brief opstellen met hoe het volgens hen is gegaan. Door deze toestanden is het borduur natuurlijk niet echt gelukt vandaag. Ik kom alsnog donderdagmiddag terug om af te sluiten.
Buurthuis Fledderus
Hier komt alles bij elkaar, wat nog af moet, zal zeker lukken, Korry heeft van plastic Gamma-tasjes een kleedje geweven voor het centrum van de Lucht-groep, ze zouden zo kunnen sponseren! Er wordt heel wat overlegd over hoe het verder in elkaar gezet kan worden. En dat zal nog een hele klus zijn. Reina met haar quilt-ervaring weet veel, en wil ook wel in meerdere groepen assisteren. Ik blij!
Dan komt Betty, de vrouw uit Papoea-Nw Guinea binnen. Blijkt dat haar huis afgebrand is, ze vertelt het heel luchtig in eerste instantie. Haar man wilde kippenpootjes aanbakken, en vergat de pan, hele keuken in vlammen, hele huis onder dikke laag roet en bluswater, en ze is nu dus 'dakloos'. Zit bij haar dochter voorlopig. Pas half februari kan ze weer terug. Gelukkig heeft haar man slechts lichte brandwonden opgelopen. Toen ze na haar vele vergaderingen 's avonds thuiskwam werd ze opgewacht door haar kinderen, ze mocht van de verzekeringsagenten nog een maal het huis in om naar papieren te zoeken, en heeft buiten al haar stukken als penningmeester van zoveel stichtingen ook haar 'wereldkleedjes' kunnen redden, en die komt ze nu dus inleveren! Wat een drama, net voor de feestdagen. Iedereen leeft mee natuurlijk, maar wat kan je doen? Ze is er erg nuchter onder, maakt er zelfs grapjes over, ongelooflijk maar waar. Hoe sterk kan je zijn!
Buitengewoon
Vandaag wordt er van TV-West een filmpje geschoten in twee groepen Delftse Kleden. Twee vrouwen komen langs, met veel apparatuur en microfoons. De vrouwen trekken zich er niet veel van aan, gek genoeg valt die grote camera niet zo op, ach, je moet er even omheen lopen voor koffie of gouddraad, maar de sfeer is zo vertrouwd en gemoedelijk, dat de hele tv-ploeg gelijk geïntegreerd wordt. Het is erg druk, omdat er ook vrouwen uit andere groepen komen kijken. En dat is heel bijzonder, omdat hier toch een grote drempel is voor autochtone vrouwen, die nooit hebben geweten dat hier een plek is waar vrouwen samen kunnen komen.
Emine heeft nog zeker 10 vrouwen in Wippolder die graag mee willen doen, maar waarvoor het te ver is om hier aanwezig te zijn. Kan dat? Ze komen daar bijeen op koffieochtenden, en willen dan nog kleine lapjes borduren. Ja hoor, dat kan, zo op de valreep. Schuif maar aan, het project loopt toch al de spuigaten uit, we zijn nu al met 225 vrouwen, het duizelt me wat. Maar natuurlijk, hoe meer handen er meewerken, hoe trotser we kunnen zijn!
Voorhof 2
Ook hier de grote finale met cameraploeg. Monireh heeft Halva gemaakt voor het hele stel, een soort smeersel op broodjes, ongelooflijk lekker. Lenie vertelt voor de camera over haar Eva, die ze geborduurd heeft als eerste vrouw op aarde. Er was nogal wat opschudding omdat ze haar afgebeeld heeft zonder kleren, en in overleg met Habibah, een moslimvrouw in de groep zijn de borsten nu bedekt met lokken haar. Er volgen veel discussies over het scheppingsverhaal, vijgenbladeren en schaamte. En via Eva belanden we bij de Koninginnen van de Nacht, de straatprostituees van de Keileweg in Rotterdam, en hun ellendige positie. Rotterdamse Carrie, die opkomt voor deze meiden, zoekt naar een oplossing van een zo ingewikkeld probleem, in ieder geval aandacht vraagt voor de menselijke kant van de zaak.
Zo ver gaan de gesprekken hier, tijdens het borduren.
Komt ook nog de wethouder aanwaaien. Ik houd een enorm pleidooi voor Delftse Kleden. Delft krijgt straks een geschenk, dat door zo veel vrouwen gedragen wordt, zoveel meer dan 'verwacht en ingepland', besef wat je op 10 april in handen krijgt, en geef dit het respect en waardering die het verdient. Deze vrouwen zetten iets neer dat zo bijzonder is, in deze barre tijden is zo'n symbool van samenwerking, liefde voor het kleine en aandacht voor elkaar zo belangrijk, zo krachtig.
Meidengroep de Wending
nog aangeslagen kom ik daar aan, en er is geen enkel meisje, de kerstvieringen op school zijn in volle gang, Halima en ik vertrekken huiswaarts, op naar het nieuwe jaar.
De laatste week voor de kerst, de laatste week ook waarin aan de individuele lapjes gewerkt wordt, ik ben benieuwd of ze allemaal klaar zijn
Buurthuis Poptahonk
Een kleine kerngroep maar, we missen Djennet al een hele poos, na de ramadan zou ze er weer zijn. Zal haar een kaartje sturen, als ze maar niet ziek is. Aan veel lapjes zal nog in de kerstvakantie gewerkt worden, maar met wat er al binnen is kan gerust al aan de slag gegaan.
Sonja Bordewijk is flink aan de slag met haar patchwork, en gelukkig is haar kleinkind al flink aangekomen, en gaat het goed met hem. Het voelt vreemd aan dat dit de laatste keer is, eigenlijk ben ik blij dat we in januari gewoon weer doorgaan, dat deze fase nog wat doorwerkt.
Reinier de Graaf Gasthuis Zwangeren
Weer een nieuwe vrouw die enthousiast aan de slag gaat. Inmiddels zijn we met de kleine lapjes al over het aantal heen wat nodig is voor de grote kleden, de lapjes die nu nog gemaakt worden gaan om de 'legenda' heen, een extra vaandel dat naast de 4 grote doeken komt te hangen met tekst en uitleg, uiteraard ook geborduurd. Zo blijft het kleed groeien, en alle lapjes zullen dan ook verwerkt kunnen worden.
Meidengroep de Wending
Consternatie alom, ruzie tussen een lerares van het Koeweitse meisje en haar vriendinnetje, kapot gescheurde agenda en stoelen die dwars door het lokaal vlogen is het thema van vandaag. Driftig gaan naalden met grote draden door de kleedjes heen. Goed dat de meiden hier hun ei kwijt kunnen, en vooral serieus genomen worden.
Natuurlijk zijn het zelf ook geen lieverdjes, maar ze hebben recht op het vertellen van hun eigen verhaal, en wordt het verhaal van compleet briesende chaos naar redelijke proporties teruggebracht, zowel hun eigen woede om 'onrecht' als begrip voor een docente die het blijkbaar opeens teveel is geworden. We breken vroeg op, de meiden gaan thuis een brief opstellen met hoe het volgens hen is gegaan. Door deze toestanden is het borduur natuurlijk niet echt gelukt vandaag. Ik kom alsnog donderdagmiddag terug om af te sluiten.
Buurthuis Fledderus
Hier komt alles bij elkaar, wat nog af moet, zal zeker lukken, Korry heeft van plastic Gamma-tasjes een kleedje geweven voor het centrum van de Lucht-groep, ze zouden zo kunnen sponseren! Er wordt heel wat overlegd over hoe het verder in elkaar gezet kan worden. En dat zal nog een hele klus zijn. Reina met haar quilt-ervaring weet veel, en wil ook wel in meerdere groepen assisteren. Ik blij!
Dan komt Betty, de vrouw uit Papoea-Nw Guinea binnen. Blijkt dat haar huis afgebrand is, ze vertelt het heel luchtig in eerste instantie. Haar man wilde kippenpootjes aanbakken, en vergat de pan, hele keuken in vlammen, hele huis onder dikke laag roet en bluswater, en ze is nu dus 'dakloos'. Zit bij haar dochter voorlopig. Pas half februari kan ze weer terug. Gelukkig heeft haar man slechts lichte brandwonden opgelopen. Toen ze na haar vele vergaderingen 's avonds thuiskwam werd ze opgewacht door haar kinderen, ze mocht van de verzekeringsagenten nog een maal het huis in om naar papieren te zoeken, en heeft buiten al haar stukken als penningmeester van zoveel stichtingen ook haar 'wereldkleedjes' kunnen redden, en die komt ze nu dus inleveren! Wat een drama, net voor de feestdagen. Iedereen leeft mee natuurlijk, maar wat kan je doen? Ze is er erg nuchter onder, maakt er zelfs grapjes over, ongelooflijk maar waar. Hoe sterk kan je zijn!
Buitengewoon
Vandaag wordt er van TV-West een filmpje geschoten in twee groepen Delftse Kleden. Twee vrouwen komen langs, met veel apparatuur en microfoons. De vrouwen trekken zich er niet veel van aan, gek genoeg valt die grote camera niet zo op, ach, je moet er even omheen lopen voor koffie of gouddraad, maar de sfeer is zo vertrouwd en gemoedelijk, dat de hele tv-ploeg gelijk geïntegreerd wordt. Het is erg druk, omdat er ook vrouwen uit andere groepen komen kijken. En dat is heel bijzonder, omdat hier toch een grote drempel is voor autochtone vrouwen, die nooit hebben geweten dat hier een plek is waar vrouwen samen kunnen komen.
Emine heeft nog zeker 10 vrouwen in Wippolder die graag mee willen doen, maar waarvoor het te ver is om hier aanwezig te zijn. Kan dat? Ze komen daar bijeen op koffieochtenden, en willen dan nog kleine lapjes borduren. Ja hoor, dat kan, zo op de valreep. Schuif maar aan, het project loopt toch al de spuigaten uit, we zijn nu al met 225 vrouwen, het duizelt me wat. Maar natuurlijk, hoe meer handen er meewerken, hoe trotser we kunnen zijn!
Voorhof 2
Ook hier de grote finale met cameraploeg. Monireh heeft Halva gemaakt voor het hele stel, een soort smeersel op broodjes, ongelooflijk lekker. Lenie vertelt voor de camera over haar Eva, die ze geborduurd heeft als eerste vrouw op aarde. Er was nogal wat opschudding omdat ze haar afgebeeld heeft zonder kleren, en in overleg met Habibah, een moslimvrouw in de groep zijn de borsten nu bedekt met lokken haar. Er volgen veel discussies over het scheppingsverhaal, vijgenbladeren en schaamte. En via Eva belanden we bij de Koninginnen van de Nacht, de straatprostituees van de Keileweg in Rotterdam, en hun ellendige positie. Rotterdamse Carrie, die opkomt voor deze meiden, zoekt naar een oplossing van een zo ingewikkeld probleem, in ieder geval aandacht vraagt voor de menselijke kant van de zaak.
Zo ver gaan de gesprekken hier, tijdens het borduren.
Komt ook nog de wethouder aanwaaien. Ik houd een enorm pleidooi voor Delftse Kleden. Delft krijgt straks een geschenk, dat door zo veel vrouwen gedragen wordt, zoveel meer dan 'verwacht en ingepland', besef wat je op 10 april in handen krijgt, en geef dit het respect en waardering die het verdient. Deze vrouwen zetten iets neer dat zo bijzonder is, in deze barre tijden is zo'n symbool van samenwerking, liefde voor het kleine en aandacht voor elkaar zo belangrijk, zo krachtig.
Meidengroep de Wending
nog aangeslagen kom ik daar aan, en er is geen enkel meisje, de kerstvieringen op school zijn in volle gang, Halima en ik vertrekken huiswaarts, op naar het nieuwe jaar.
