WEEK 10 (9-13 december)
Buurthuis Poptahonk
Sonja Bordewijk gaat een kikvorsperspectief maken van haar grote lap, je kijkt vanuit het gras naar de wolken. Met tule, oude gordijnen, jute en kralen. De tekst van het gedicht voor haar achterkleinzoon komt erin, gelukkig is het jongetje al een pond aangekomen, maar ligt nog steeds in de couveuse.
Het is ontzettend koud in het noodgebouwtje, het vriest dat het kraakt buiten, echt borduurweer zeg maar.
Meidengroep Voorhof 2
De laatste keer, met rode wangen puft Samantha de laatste kralen op een schildpadje, helemaal gelukkig dat het af is en zo prachtig geworden. De meiden hebben verkleumde handen, maar kunnen het niet laten om nog aaneen lapje te beginnen, ik zal ze afmaken tijdens de kerst.
Een heel leuke groep meisjes, soms erg wild, vooral in het begin, maar met vereende krachten gewerkt aan een hele collectie kleine juweeltjes, harten volop! Jennifer is helemaal in de ban van tatoeages, heeft daar een werkstuk over gemaakt, en blijft maar komen met foto’s en plaatjes. Veel discussie over piercings, tatoes en ander schoons.
Meidengroep De Wending
Twee meisjes uit Koeweit, waarvan de jongste een half hartje borduurt en er de zenuwen van krijgt en de rest verdwijnt al snel huiswaarts, dus Halima en ik blijven nog even sudderen en houden het voor gezien. Deze laatste weken voor de kerst zijn voor de meiden erg druk, met al de schoolse zaken die nog in orde moeten komen, wat moet je dan met zo'n geduldwerkje als borduren? Geen tijd voor hoor.
Buurthuis Fledderus
We condoleren Anneke met het verlies van haar zus, en Khin kan zo troostend vertellen over haar verzorging van het graf van dierbare bekenden, dat de mooie herinneringen blijven en dat je daar zo'n steun aan hebt als je door moet.
Daarna komen er heel veel vrouwen binnen, het is echt lekker druk! De Koerdische dames zijn helemaal gelukkig in deze groep, kletsen duchtig mee. Morgen starten ze op Nederlandse les, dat zal dan wel rap gaan, want ze hebben geen schroom om hun taalvaardigheid te oefenen! Reina heeft haar kleindochter meegenomen, ze verdwijnt elke keer achter de rokken, zo verlegen. Hannah maakt een aantal groepsfoto's, we passen er net op.
Monireh heeft een soort juweeltjes gemaakt van de stukgeslagen Delftsblauwe scherven van Christina. Ze worden in de namenrand verwerkt. Ik heb zelf ook geprobeerd er een sokje om heen te haken, dat is nog best lastig. Doe er 10 keer zo lang over.
AZC De Lier
De laatste keer, en tevens Suikerfeest. Alle lapjes die hier gemaakt zijn hangen we op aan grote waslijnen, het zijn er 54! En we maken een tentoonstelling van de foto's van Hannah, de afdrukken kunnen de vrouwen na afloop meenemen als aandenken. Veel, veel vrouwen komen kijken, iedereen laat haar lapjes zien, het is een mooie presentatie. Het was werkelijk een openbaring om hier samen te werken, het was voor iedereen boven verwachting, en we gaan proberen om een aantal vrouwen bij het afwerken te betrekken, gewoon door ze hier op te halen, later kunnen ze wellicht zelf met de bus. Er is zoveel enthousiasme voor het project, ik wil die band graag voortzetten.
In het middenstuk van het Vuurkleed, dat gezamenlijk geborduurd wordt heeft Sonya een viooltje en een symbool van Iran geborduurd, namens de vrouwen die mee hebben gedaan vanuit De Lier. Een Noord-Iraanse berg met eeuwige sneeuw met op de voorgrond een dal met tulpen, het staat voor de kracht van het gewone volk.
Er wordt nog flink gedanst en gesnoept, en dan is er het afscheid. En dat raakt me erg.
Buitengewoon Vandaag is de Buytenweye bezig met kerststukjes voor de bazaar van zondag, dus ik blijf de hele ochtend hier, erg prettig. En vooral omdat er hapjes gebakken zijn! Firdeus heeft gevulde paprika’s gemaakt, waarschijnlijk vanochtend nog, ze zijn warm, en Sengul een chocoladecake, Margriet sesamkoekjes en Nathalie een tulbandcake, even denken we dat we dat alles alleen moeten verorberen, maar al snel is het lokaal te klein, de koffie niet aan te slepen en lappen die af zijn, aan elkaar gelegd worden, gemeten, gepast en bewonderd.
Het kleed is bijna compleet, de vurige zon een feest voor het oog.
Voorhof 2 Trees komt voor het laatst, zij gaat beginnen in haar nieuwe baan, en neemt nu al een dag vrij op 10 april om bij de eindpresentatie te zijn. Monirehs spiegeltjes vinden hier ook gretig aftrek, Jopie gebruikt ze in haar lap, en we willen ze ook in de middenlap zetten, die Fenna aan het maken is. Wang heeft haar bruidskleed meegenomen, het is een vuurrode lap zijde, met ingeweven figuren. Het zijn 100 jongens, die over elkaar heen buitelen, en de draken staan voor het mannelijke, de paradijsvogels voor het vrouwelijke. De 100 jongens voor een hele kinderschaar! Deze doeken gebruik je als sprei op je bed. 'Sprei, sprei' oefent Wang. Zo moeilijk, die rollende R!
Meidengroep Mozartlaan Chips, Jennifer Lopez en thee, en de laatste hand aan borduurlapjes. Nog snel tekent Mewan een Diddel, een fantasiefiguur, en als de oren geborduurd zijn, legt ze uit hoe ik het in de kerstdagen af kan maken. En wanneer ik terug kom, om nog zoiets leuks met ze te verzinnen. Want ze vonden het bereleuk, en kennen zoveel tantes, buurvrouwen en andere kinderen die meedoen, hier merk ik pas hoe de tamtam in de wijk werkt. De moeder van een Koerdisch meisje blijkt Khazal te zijn, die bij de Water-groep in Fledderus zit om tijdens het borduren haar Nederlands te oefenen, ze straalt als ik haar vertel dat ik haar moeder elke week zie, en haar naam gelijk weet. Trots kijkt ze de andere meiden aan.
Buurthuis Poptahonk
Sonja Bordewijk gaat een kikvorsperspectief maken van haar grote lap, je kijkt vanuit het gras naar de wolken. Met tule, oude gordijnen, jute en kralen. De tekst van het gedicht voor haar achterkleinzoon komt erin, gelukkig is het jongetje al een pond aangekomen, maar ligt nog steeds in de couveuse.
Het is ontzettend koud in het noodgebouwtje, het vriest dat het kraakt buiten, echt borduurweer zeg maar.
Meidengroep Voorhof 2
De laatste keer, met rode wangen puft Samantha de laatste kralen op een schildpadje, helemaal gelukkig dat het af is en zo prachtig geworden. De meiden hebben verkleumde handen, maar kunnen het niet laten om nog aaneen lapje te beginnen, ik zal ze afmaken tijdens de kerst.
Een heel leuke groep meisjes, soms erg wild, vooral in het begin, maar met vereende krachten gewerkt aan een hele collectie kleine juweeltjes, harten volop! Jennifer is helemaal in de ban van tatoeages, heeft daar een werkstuk over gemaakt, en blijft maar komen met foto’s en plaatjes. Veel discussie over piercings, tatoes en ander schoons.
Meidengroep De Wending
Twee meisjes uit Koeweit, waarvan de jongste een half hartje borduurt en er de zenuwen van krijgt en de rest verdwijnt al snel huiswaarts, dus Halima en ik blijven nog even sudderen en houden het voor gezien. Deze laatste weken voor de kerst zijn voor de meiden erg druk, met al de schoolse zaken die nog in orde moeten komen, wat moet je dan met zo'n geduldwerkje als borduren? Geen tijd voor hoor.
Buurthuis Fledderus
We condoleren Anneke met het verlies van haar zus, en Khin kan zo troostend vertellen over haar verzorging van het graf van dierbare bekenden, dat de mooie herinneringen blijven en dat je daar zo'n steun aan hebt als je door moet.
Daarna komen er heel veel vrouwen binnen, het is echt lekker druk! De Koerdische dames zijn helemaal gelukkig in deze groep, kletsen duchtig mee. Morgen starten ze op Nederlandse les, dat zal dan wel rap gaan, want ze hebben geen schroom om hun taalvaardigheid te oefenen! Reina heeft haar kleindochter meegenomen, ze verdwijnt elke keer achter de rokken, zo verlegen. Hannah maakt een aantal groepsfoto's, we passen er net op.
Monireh heeft een soort juweeltjes gemaakt van de stukgeslagen Delftsblauwe scherven van Christina. Ze worden in de namenrand verwerkt. Ik heb zelf ook geprobeerd er een sokje om heen te haken, dat is nog best lastig. Doe er 10 keer zo lang over.
AZC De Lier
De laatste keer, en tevens Suikerfeest. Alle lapjes die hier gemaakt zijn hangen we op aan grote waslijnen, het zijn er 54! En we maken een tentoonstelling van de foto's van Hannah, de afdrukken kunnen de vrouwen na afloop meenemen als aandenken. Veel, veel vrouwen komen kijken, iedereen laat haar lapjes zien, het is een mooie presentatie. Het was werkelijk een openbaring om hier samen te werken, het was voor iedereen boven verwachting, en we gaan proberen om een aantal vrouwen bij het afwerken te betrekken, gewoon door ze hier op te halen, later kunnen ze wellicht zelf met de bus. Er is zoveel enthousiasme voor het project, ik wil die band graag voortzetten.
In het middenstuk van het Vuurkleed, dat gezamenlijk geborduurd wordt heeft Sonya een viooltje en een symbool van Iran geborduurd, namens de vrouwen die mee hebben gedaan vanuit De Lier. Een Noord-Iraanse berg met eeuwige sneeuw met op de voorgrond een dal met tulpen, het staat voor de kracht van het gewone volk.
Er wordt nog flink gedanst en gesnoept, en dan is er het afscheid. En dat raakt me erg.
Buitengewoon Vandaag is de Buytenweye bezig met kerststukjes voor de bazaar van zondag, dus ik blijf de hele ochtend hier, erg prettig. En vooral omdat er hapjes gebakken zijn! Firdeus heeft gevulde paprika’s gemaakt, waarschijnlijk vanochtend nog, ze zijn warm, en Sengul een chocoladecake, Margriet sesamkoekjes en Nathalie een tulbandcake, even denken we dat we dat alles alleen moeten verorberen, maar al snel is het lokaal te klein, de koffie niet aan te slepen en lappen die af zijn, aan elkaar gelegd worden, gemeten, gepast en bewonderd.
Het kleed is bijna compleet, de vurige zon een feest voor het oog.
Voorhof 2 Trees komt voor het laatst, zij gaat beginnen in haar nieuwe baan, en neemt nu al een dag vrij op 10 april om bij de eindpresentatie te zijn. Monirehs spiegeltjes vinden hier ook gretig aftrek, Jopie gebruikt ze in haar lap, en we willen ze ook in de middenlap zetten, die Fenna aan het maken is. Wang heeft haar bruidskleed meegenomen, het is een vuurrode lap zijde, met ingeweven figuren. Het zijn 100 jongens, die over elkaar heen buitelen, en de draken staan voor het mannelijke, de paradijsvogels voor het vrouwelijke. De 100 jongens voor een hele kinderschaar! Deze doeken gebruik je als sprei op je bed. 'Sprei, sprei' oefent Wang. Zo moeilijk, die rollende R!
Meidengroep Mozartlaan Chips, Jennifer Lopez en thee, en de laatste hand aan borduurlapjes. Nog snel tekent Mewan een Diddel, een fantasiefiguur, en als de oren geborduurd zijn, legt ze uit hoe ik het in de kerstdagen af kan maken. En wanneer ik terug kom, om nog zoiets leuks met ze te verzinnen. Want ze vonden het bereleuk, en kennen zoveel tantes, buurvrouwen en andere kinderen die meedoen, hier merk ik pas hoe de tamtam in de wijk werkt. De moeder van een Koerdisch meisje blijkt Khazal te zijn, die bij de Water-groep in Fledderus zit om tijdens het borduren haar Nederlands te oefenen, ze straalt als ik haar vertel dat ik haar moeder elke week zie, en haar naam gelijk weet. Trots kijkt ze de andere meiden aan.
