WEEK 9 (2-6 december)
Buurthuis Poptahonk
Aha, het stroomt binnen, dit is de enige groep waar nog grote lappen leeg zijn, dus opeens zijn daar dames die hier nog mee willen doen. Aan het eind van de ochtend is dit kleed helemaal 'bezet', zij blij, ik blij, want ik had er toch een hard hoofd in, deze luchtgroep bleef een zorgenkindje, met verhuizing en al, en ook al zijn er inmiddels veel vrouwen die ook hier meededen, de grote lappen bleven onaangetast. Gelukkig is Fatima er weer, zij heeft een amandeloperatie ondergaan, wat extreem pijnlijk is, maar nu kan ze weer praten, slikken en vooral lachen, dus neemt ze de leiding weer over van de groep.
Wat erg leuk is, is dat vrouwen van de verschillende groepen nu bij andere groepen gaan kijken, en vaak ook meedoen. Zo ook nu hier. Kleedhoppen noemen we dat.
meidengroep Voorhof 2
Hier maar 3 meisjes, een rustige middag, we concurreren met de surprises die afgemaakt moeten worden.
Brede School Voorhof
Het lijkt wel of ik hier woon, ik zit 3 keer per week in dit buurthuis. Er zijn veel activiteiten, het is altijd druk en voel me erg welkom hier. Het buurthuis leeft erg mee met Delftse Kleden.
Dit is de laatste keer dat de kinderen bij elkaar komen, de lapjes worden ingeleverd, één mogen ze er zelf houden als aandenken. Er is enorm hard gewerkt, als een stapel pannenkoeken liggen de lapjes op tafel, en ondanks de strubbelingen met rook, te laat in het lokaal terecht kunnen en Bep, de begeleidster die niet goed geïnformeerd is door Brede School, is dit een hele leuke en waardevolle groep geweest.
Bep en ik zijn een hecht team geworden, zij komt zeker nog bij het in elkaar zetten van het kleed langs, is erg betrokken.
'Tante Bep' noemen de kinderen haar, als ze weer eens in de knoop zitten. Voor de kinderen was het een hele ervaring, dit borduren. Ze werden steeds handiger, en een paar meisjes willen in de kerstvakantie de hele familie voorzien van borduurwerkjes. Kijk!
Moeders en kids, bedankt voor al het werk!
Buurthuis Fledderus
We staan voor een dichte deur en die blijft dicht, en het is koud. Net als ik wil gaan bellen naar de beheerster komt Ome Jan aan, met sleutels. De zus van de beheerster is overleden, dus in alle narigheid liep het openen van het buurthuis mis. Overmacht, we begrijpen het wel, gecondoleerd Anneke. Verkleumd aan de warme koffie, en we komen op gang.
Mevrouw Bok, een echte kledenhopper, zij is via de Buytenweyegroep nu ook op de maandaggroep langs geweest en nu dus ook op de woensdaggroep, heeft enorm ingewikkelde en mooie ornamentenpatronen, van Griekse timpanen en zuilen. Onze Griekse deelneemster herkent ze gelijk als delen van het Parthenon in Athene. Zij heeft een oud Grieks schip nagetekend, en wil dat als kopstuk in het waterkleed verwerken.
Iemand maakt prachtige hardangermotieven, dit zijn ervaren borduursters. Alles valt op zijn plek zo.
Onze Papoeadame heeft al enkele prominente lapjes af, ze haalt de motieven van twee zeer verwassen en dierbare T-shirtjes, souvenirs uit Papoea.
AZC de Lier
Daar zijn we weer, de twee Iraanse begeleidsters en ik. We worden hartelijk ontvangen. Ook hier de laatste keer borduren, volgende week hebben we vlaggetjesdag, er wordt Suikerfeest gevierd en we hangen dan alle lapjes op die hier gemaakt zijn, aan waslijnen aan het plafond. en dat zijn er nogal wat!
Sonya borduurt in het middenstuk van de Vuurgroep een aantal bloemen, als symbool voor de deelname van de vrouwen van het AZC. Kleine Anna, 3 jaar krijgt nog een lapje en kralen van ons, ze gaat thuis met haar moeder een lapje maken, misschien krijgen we het wel van haar, dan zal zij de jongste deelneemster zijn, 90 jaar jonger dan de oudste deelneemster, mevrouw Plak!
Op de terugweg voel ik met heel beroerd, ik ben erg begaan met deze vrouwen van het AZC, en ze zitten daar maar, straks wordt het centrum afgebroken, worden ze verdeeld over andere locaties, is die kleine gemeenschap uit elkaar gerukt. Dat is toch mensonwaardig, om zo lang in onzekerheid te leven, in een kamp, het raakt me erg.
Buitengewoon gaat niet door i.v.m. suikerfeest
Die Buytenweye
Sinterklaas is hier ook in aantocht, ik help mee 100 mijtertjes plakken, die de bewoners vanmiddag op gaan zetten, terwijl de dames zich over mijn lapjes buigen. Zo helpen wij elkaar. De sfeer is toch opgewonden, we eten banketletter bij de bouillon en ik wens ze een genoeglijke sintviering. De dames gaan vroeg terug naar hun kamer, want er moeten 2 pieten geschminkt worden in de hobbyruimte.
Voorhof 2
Het hele buurthuis is verder stil, er is een kleine groep vrouwen die komt borduren. Suikerfeest en Sint, het is ook nogal wat op één dag. De Iraanse begeleidsters zijn er ook niet, die hebben een dagje vrij. Ondanks dat veel vrouwen nog hun gedicht wilden maken onder het borduren verliezen wij ons in de patronen en steken. Het is erg gezellig.
de meidengroep
gaat niet door i.v.m. suikerfeest, Monireh en ik staan voor een dichte deur, vergeten! We gaan bij Halima thee drinken, om weer warm te worden.
Buurthuis Poptahonk
Aha, het stroomt binnen, dit is de enige groep waar nog grote lappen leeg zijn, dus opeens zijn daar dames die hier nog mee willen doen. Aan het eind van de ochtend is dit kleed helemaal 'bezet', zij blij, ik blij, want ik had er toch een hard hoofd in, deze luchtgroep bleef een zorgenkindje, met verhuizing en al, en ook al zijn er inmiddels veel vrouwen die ook hier meededen, de grote lappen bleven onaangetast. Gelukkig is Fatima er weer, zij heeft een amandeloperatie ondergaan, wat extreem pijnlijk is, maar nu kan ze weer praten, slikken en vooral lachen, dus neemt ze de leiding weer over van de groep.
Wat erg leuk is, is dat vrouwen van de verschillende groepen nu bij andere groepen gaan kijken, en vaak ook meedoen. Zo ook nu hier. Kleedhoppen noemen we dat.
meidengroep Voorhof 2
Hier maar 3 meisjes, een rustige middag, we concurreren met de surprises die afgemaakt moeten worden.
Brede School Voorhof
Het lijkt wel of ik hier woon, ik zit 3 keer per week in dit buurthuis. Er zijn veel activiteiten, het is altijd druk en voel me erg welkom hier. Het buurthuis leeft erg mee met Delftse Kleden.
Dit is de laatste keer dat de kinderen bij elkaar komen, de lapjes worden ingeleverd, één mogen ze er zelf houden als aandenken. Er is enorm hard gewerkt, als een stapel pannenkoeken liggen de lapjes op tafel, en ondanks de strubbelingen met rook, te laat in het lokaal terecht kunnen en Bep, de begeleidster die niet goed geïnformeerd is door Brede School, is dit een hele leuke en waardevolle groep geweest.
Bep en ik zijn een hecht team geworden, zij komt zeker nog bij het in elkaar zetten van het kleed langs, is erg betrokken.
'Tante Bep' noemen de kinderen haar, als ze weer eens in de knoop zitten. Voor de kinderen was het een hele ervaring, dit borduren. Ze werden steeds handiger, en een paar meisjes willen in de kerstvakantie de hele familie voorzien van borduurwerkjes. Kijk!
Moeders en kids, bedankt voor al het werk!
Buurthuis Fledderus
We staan voor een dichte deur en die blijft dicht, en het is koud. Net als ik wil gaan bellen naar de beheerster komt Ome Jan aan, met sleutels. De zus van de beheerster is overleden, dus in alle narigheid liep het openen van het buurthuis mis. Overmacht, we begrijpen het wel, gecondoleerd Anneke. Verkleumd aan de warme koffie, en we komen op gang.
Mevrouw Bok, een echte kledenhopper, zij is via de Buytenweyegroep nu ook op de maandaggroep langs geweest en nu dus ook op de woensdaggroep, heeft enorm ingewikkelde en mooie ornamentenpatronen, van Griekse timpanen en zuilen. Onze Griekse deelneemster herkent ze gelijk als delen van het Parthenon in Athene. Zij heeft een oud Grieks schip nagetekend, en wil dat als kopstuk in het waterkleed verwerken.
Iemand maakt prachtige hardangermotieven, dit zijn ervaren borduursters. Alles valt op zijn plek zo.
Onze Papoeadame heeft al enkele prominente lapjes af, ze haalt de motieven van twee zeer verwassen en dierbare T-shirtjes, souvenirs uit Papoea.
AZC de Lier
Daar zijn we weer, de twee Iraanse begeleidsters en ik. We worden hartelijk ontvangen. Ook hier de laatste keer borduren, volgende week hebben we vlaggetjesdag, er wordt Suikerfeest gevierd en we hangen dan alle lapjes op die hier gemaakt zijn, aan waslijnen aan het plafond. en dat zijn er nogal wat!
Sonya borduurt in het middenstuk van de Vuurgroep een aantal bloemen, als symbool voor de deelname van de vrouwen van het AZC. Kleine Anna, 3 jaar krijgt nog een lapje en kralen van ons, ze gaat thuis met haar moeder een lapje maken, misschien krijgen we het wel van haar, dan zal zij de jongste deelneemster zijn, 90 jaar jonger dan de oudste deelneemster, mevrouw Plak!
Op de terugweg voel ik met heel beroerd, ik ben erg begaan met deze vrouwen van het AZC, en ze zitten daar maar, straks wordt het centrum afgebroken, worden ze verdeeld over andere locaties, is die kleine gemeenschap uit elkaar gerukt. Dat is toch mensonwaardig, om zo lang in onzekerheid te leven, in een kamp, het raakt me erg.
Buitengewoon gaat niet door i.v.m. suikerfeest
Die Buytenweye
Sinterklaas is hier ook in aantocht, ik help mee 100 mijtertjes plakken, die de bewoners vanmiddag op gaan zetten, terwijl de dames zich over mijn lapjes buigen. Zo helpen wij elkaar. De sfeer is toch opgewonden, we eten banketletter bij de bouillon en ik wens ze een genoeglijke sintviering. De dames gaan vroeg terug naar hun kamer, want er moeten 2 pieten geschminkt worden in de hobbyruimte.
Voorhof 2
Het hele buurthuis is verder stil, er is een kleine groep vrouwen die komt borduren. Suikerfeest en Sint, het is ook nogal wat op één dag. De Iraanse begeleidsters zijn er ook niet, die hebben een dagje vrij. Ondanks dat veel vrouwen nog hun gedicht wilden maken onder het borduren verliezen wij ons in de patronen en steken. Het is erg gezellig.
de meidengroep
gaat niet door i.v.m. suikerfeest, Monireh en ik staan voor een dichte deur, vergeten! We gaan bij Halima thee drinken, om weer warm te worden.
