WEEK 4 (28 oktober - 1 november)
Buurthuis Poptahonk
Een nieuwe vrouw komt gelijk met mij aan, ze is Nederlandse en heeft sinds de dood van haar man niet zoveel contacten, en dit leek haar wel wat, ze heeft nogal wat meegemaakt in haar leven, vooral veel oorlogstrauma, rustig begint zij aan een klein lapje. Een Iraanse vrouw die erg graag wil oefenen in het Nederlands sluit aan en luistert geconcentreerd naar de gesprekken. Ik bel wat vrouwen die misschien…, hadden gezegd dat…, etc.
De Somalische vrouw die vorige keer een borduurring en lapje had meegenomen komt aan, met 2 vriendinnen, haar naaimachine is stuk, dus zij kon niet machineborduren, wat zij van plan was. Volgende week komt zij aan, ze gaat het nu handmatig proberen thuis. Vandaag heeft zij de ramen gezeemd, dus haar vrije ochtend was alweer om, ze haast zich nu naar de Nederlandse les. Veel vrouwen zijn hier bezig met de taalverwerving. Delftse kleden is een goede manier om in contact te komen met open Nederlandse vrouwen, ze willen stuk voor stuk helpen met het begrijpen van de soms onnavolgbare kronkels die het Nederlands heeft, het is prettig en vanzelfsprekend, deze manier van contact maken.
Meidengroep Voorhof 2
Nieuwe meisjes, erg enthousiast, kijken op van de grote groep van vrijdag. De tekeningen van het thema hart doen het goed, ze hebben een aanknopingspunt en beginnen gelijk te tekenen. Eentje maakt het jing/jang teken, snel, omdat ik zeg dat het een teken is dat vast wel iemand wil gaan maken, dus als zij de eerste is, dan is ie voor haar. De meiden zijn zo kwetsbaar, zo zoekend, het is een mooie groep. Later komen de meisjes van vorige keer ook, als ervaren deelneemsters. Twee hebben hun lapje vergeten, maar ze zijn al wel af! Maar willen alweer een nieuwe, hebben alweer een nieuw idee. Zo gaat dat. Vol trots gaan de lapjes mee naar huis, ze vinden het allemaal leuk.
Reinier de Graef Gasthuis
De Curaçaose vrouw is overgeplaatst, heeft niets achter gelaten. De andere dames hebben allemaal andere zorgen, zijn misselijk, voelen zich beroerd en hebben geen behoefte aan afleiding. We geven niet op, ze weten er allemaal wel van, dus Nathalie blijft komen, elke week liggen er weer andere vrouwen op zaal.
Brede School 1
Het ging fantastisch! De meisjes deden het zo leuk, het viel me enorm mee. En 6 moeders! Het is prachtig om een klein chinees meisje van 6 jaar, met handjes die niet veel groter zijn dan mijn duim bezig te zien met haar lapje. Of een moeder die haar dochter de kettingsteek leert. Ze vinden het wel moeilijk, maar ook vreselijk leuk. Ook willen ze allemaal een lapje maken voor zichzelf, dat mag, het laatste lapje dat ze maken kunnen ze thuis inlijsten, wat mij betreft. De opzet van eerst een tekening maken en die overzetten werkt erg goed. Ook het dikkere garen is erg prettig.
Er zit een moeder bij die meegedaan heeft aan de workshop van Brede School en een moeder die ook in de grote groep meeborduurt. Grappig hè?
Over 2 weken wil ik foto's laten maken, daarom geef ik de meisjes volgende week een briefje mee, zodat ouders die bezwaar hebben dat hun kind gefotografeerd wordt dat kunnen laten weten. De foto's zijn bestemd voor documentatie, en een aantal zal op de site te zien zijn. Kortom, ik vind het een groot succes.
Buurthuis Fledderus
Het wordt vertrouwd, hier binnenkomen met de hele bubs. De fotografe is meegekomen, ik hoop dat er veel dames komen. En ja hoor, ze druppelen binnen. En een nieuwe dame met rollator, ze blijkt 80 jaar te zijn, en zo actief! De gesprekken gaan erg diep vandaag. Veel oorlogsherinneringen, ze komen vanzelf op tijdens het borduren. Zoals de een de tijd in het jappenkamp herleeft, vertelt de ander over de onderduikers die in haar huis zaten. En de 80-jarige vrouw weet nog hoe het vroeger was in Delft, ver voor de tv en snelle communicatie.
Soms denk ik dat de vrouwen maar een klein duwtje nodig hebben om niet langs elkaar te leven in deze wijk. Veel vrouwen blijken bij elkaar in de straat te wonen, maar hebben elkaar nog nooit gezien. En nu bij Delftse Kleden lukt het wel, is er daarna in de straat de mogelijkheid hallo te zeggen, hoe gaat het.
De kleine lapjes zijn bijna al op. Wat nu, we zijn nog maar in de 4e week van het project. Ik reken uit dat we er een rand extra omheen kunnen maken, dat zijn 248 lapjes extra.! Doen of niet doen? Blijkt dat de vrouwen zich inhouden, dat ze eigenlijk best meer lapjes ook mee naar huis willen nemen, dus zij willen er erg graag voor gaan.
AZC De Lier
Twee nieuwe Afghaanse vrouwen beginnen direct mee te doen, het werkt zo aanstekelijk. Er zijn nu al 23 vrouwen die een lapje maken, soms meerdere. Er zijn vrouwen die elke week komen, maar ook vrouwen die het erg druk hebben en even langswippen, een kopje thee drinken en het werk bewonderen. Veel kinderen weten nu ook dat ze bezig zijn. Even kijken en dan weer de vrouwenkamer uit, alleen de moeders borduren, de kids mogen een koekje. Er zijn weer mooie foto's gemaakt. Tevreden rijden we terug.
Buitengewoon en Die Buytenweye
Snel de boeken naar Buitengewoon gebracht, en daar tot het uiterste gebleven. Het is er zo druk, alle vrouwen willen tegelijkertijd laten zien wat ze thuis gemaakt hebben. Maar ik moet naar Buytenweye. Op de 4e verdieping is de hobbykamer voor dames. Daar zitten zo'n 15 vrouwen pontificaal te breien en handwerken, temidden van een gigantische berg wol, stoffen, kopjes koffie en rollators. Aan de muren staan overal tot het plafond kasten met materiaal, werk dat al af is, voor de bazaar. De activiteitenbegeleidster maakt een tafel leeg voor de Delftse Kleden. Vol lof zijn de vrouwen over de lapjes die ik als voorbeeld heb meegenomen. Maar het stramien is te fijn. Een hele rol grof stramien komt tevoorschijn. Dat is het helemaal.
Alle vrouwen zijn het erover eens dat hier een Delftsblauwe rand moet komen, de boeken met Delftsblauwe tegels worden opgeduikeld en al snel worden de patronen uitgewisseld en begint iedereen een randje te kruissteken. Het is erg lawaaierig, omdat veel dames hardhorend zijn. Er wordt ook geen suiker in de koffie genomen, ik ben de enige. Maar wel bouillon geschonken. Er hangt echt een sfeer van bij oma thuis vroeger, veel roze en lichtblauw, veel acrylwol. Het is echt een eigen wereld die deze vrouwen hier hebben. Een vrouw in een erg brede rolstoel kan het kamertje niet in, zij wordt op de gang geparkeerd en doet vanuit de deuropening mee, haar borduurwerk wordt binnen geshowd, een gigantisch tafelkleed, en daarna zoeft ze weer weg. Om half 12 gaat iedereen eten en praat ik nog wat na met de vrijwilligsters. Volgende week weer. Ik haal een vrouw op die hier van buiten komt, omdat wijlen haar moeder in dit centrum heeft gezeten is ze hier blijven hangen, ze doet nog steeds duchtig mee met de naaiactiviteiten. En maakt een kwartet van 4 delftsblauwe tegeltjes met Oudhollandse kinderspelen!
Buurthuis Voorhof 2
Er is weer een nieuwe vrouw, uit Rotterdam zo te horen. Ze borduurt een heel fijn jing/jangteken, 'dit is eigenlijk niets voor mij, ik heb een hele grove motoriek.' Ik merk er niets van. De Chinese vrouwen zijn er ook weer, een heeft haar haar heel mooi aubergine geverfd, prachtig. De Somalische vrouwen laten verstek gaan. Zo wordt deze groep toch weer aardig wit. En de Afghaanse vrouw is er ook niet.
Onze begeleidster zou het leuk vinden als er elke week een vrouw iets opschrijft voor het verslag. Prima is dat, maar wie doet het. Ik vertel dat ik wekelijks een verslag bijhoud. Nou, ze willen natuurlijk weten wat. Grote hilariteit als ik vertel over thema's als besnijdenis en jaloerse mannen.
Meidengroep Hang-out
We hebben versterking gekregen van een Iraanse begeleidster. Gelukkig. Er zijn weer veel meisjes, maar ze weten nu beter wat de bedoeling is. Ik heb een grote ontwerptekening meegenomen, zodat zij een beetje een idee hebben hoe het eruit zal gaan zien. Veel meisjes hebben het ook al in de krant gezien, en weten dat bij Brede School ook kinderen meedoen. Het verspreidt zich als een olievlek! Deze keer mogen ze de lapjes mee naar huis nemen, om aan te werken, of alleen maar om te laten zien thuis. Trots nemen ze ze mee. Er wordt nog een groepsfoto gemaakt. En weg gaan ze op hun grote fietsen.
Buurthuis Poptahonk
Een nieuwe vrouw komt gelijk met mij aan, ze is Nederlandse en heeft sinds de dood van haar man niet zoveel contacten, en dit leek haar wel wat, ze heeft nogal wat meegemaakt in haar leven, vooral veel oorlogstrauma, rustig begint zij aan een klein lapje. Een Iraanse vrouw die erg graag wil oefenen in het Nederlands sluit aan en luistert geconcentreerd naar de gesprekken. Ik bel wat vrouwen die misschien…, hadden gezegd dat…, etc.
De Somalische vrouw die vorige keer een borduurring en lapje had meegenomen komt aan, met 2 vriendinnen, haar naaimachine is stuk, dus zij kon niet machineborduren, wat zij van plan was. Volgende week komt zij aan, ze gaat het nu handmatig proberen thuis. Vandaag heeft zij de ramen gezeemd, dus haar vrije ochtend was alweer om, ze haast zich nu naar de Nederlandse les. Veel vrouwen zijn hier bezig met de taalverwerving. Delftse kleden is een goede manier om in contact te komen met open Nederlandse vrouwen, ze willen stuk voor stuk helpen met het begrijpen van de soms onnavolgbare kronkels die het Nederlands heeft, het is prettig en vanzelfsprekend, deze manier van contact maken.
Meidengroep Voorhof 2
Nieuwe meisjes, erg enthousiast, kijken op van de grote groep van vrijdag. De tekeningen van het thema hart doen het goed, ze hebben een aanknopingspunt en beginnen gelijk te tekenen. Eentje maakt het jing/jang teken, snel, omdat ik zeg dat het een teken is dat vast wel iemand wil gaan maken, dus als zij de eerste is, dan is ie voor haar. De meiden zijn zo kwetsbaar, zo zoekend, het is een mooie groep. Later komen de meisjes van vorige keer ook, als ervaren deelneemsters. Twee hebben hun lapje vergeten, maar ze zijn al wel af! Maar willen alweer een nieuwe, hebben alweer een nieuw idee. Zo gaat dat. Vol trots gaan de lapjes mee naar huis, ze vinden het allemaal leuk.
Reinier de Graef Gasthuis
De Curaçaose vrouw is overgeplaatst, heeft niets achter gelaten. De andere dames hebben allemaal andere zorgen, zijn misselijk, voelen zich beroerd en hebben geen behoefte aan afleiding. We geven niet op, ze weten er allemaal wel van, dus Nathalie blijft komen, elke week liggen er weer andere vrouwen op zaal.
Brede School 1
Het ging fantastisch! De meisjes deden het zo leuk, het viel me enorm mee. En 6 moeders! Het is prachtig om een klein chinees meisje van 6 jaar, met handjes die niet veel groter zijn dan mijn duim bezig te zien met haar lapje. Of een moeder die haar dochter de kettingsteek leert. Ze vinden het wel moeilijk, maar ook vreselijk leuk. Ook willen ze allemaal een lapje maken voor zichzelf, dat mag, het laatste lapje dat ze maken kunnen ze thuis inlijsten, wat mij betreft. De opzet van eerst een tekening maken en die overzetten werkt erg goed. Ook het dikkere garen is erg prettig.
Er zit een moeder bij die meegedaan heeft aan de workshop van Brede School en een moeder die ook in de grote groep meeborduurt. Grappig hè?
Over 2 weken wil ik foto's laten maken, daarom geef ik de meisjes volgende week een briefje mee, zodat ouders die bezwaar hebben dat hun kind gefotografeerd wordt dat kunnen laten weten. De foto's zijn bestemd voor documentatie, en een aantal zal op de site te zien zijn. Kortom, ik vind het een groot succes.
Buurthuis Fledderus
Het wordt vertrouwd, hier binnenkomen met de hele bubs. De fotografe is meegekomen, ik hoop dat er veel dames komen. En ja hoor, ze druppelen binnen. En een nieuwe dame met rollator, ze blijkt 80 jaar te zijn, en zo actief! De gesprekken gaan erg diep vandaag. Veel oorlogsherinneringen, ze komen vanzelf op tijdens het borduren. Zoals de een de tijd in het jappenkamp herleeft, vertelt de ander over de onderduikers die in haar huis zaten. En de 80-jarige vrouw weet nog hoe het vroeger was in Delft, ver voor de tv en snelle communicatie.
Soms denk ik dat de vrouwen maar een klein duwtje nodig hebben om niet langs elkaar te leven in deze wijk. Veel vrouwen blijken bij elkaar in de straat te wonen, maar hebben elkaar nog nooit gezien. En nu bij Delftse Kleden lukt het wel, is er daarna in de straat de mogelijkheid hallo te zeggen, hoe gaat het.
De kleine lapjes zijn bijna al op. Wat nu, we zijn nog maar in de 4e week van het project. Ik reken uit dat we er een rand extra omheen kunnen maken, dat zijn 248 lapjes extra.! Doen of niet doen? Blijkt dat de vrouwen zich inhouden, dat ze eigenlijk best meer lapjes ook mee naar huis willen nemen, dus zij willen er erg graag voor gaan.
AZC De Lier
Twee nieuwe Afghaanse vrouwen beginnen direct mee te doen, het werkt zo aanstekelijk. Er zijn nu al 23 vrouwen die een lapje maken, soms meerdere. Er zijn vrouwen die elke week komen, maar ook vrouwen die het erg druk hebben en even langswippen, een kopje thee drinken en het werk bewonderen. Veel kinderen weten nu ook dat ze bezig zijn. Even kijken en dan weer de vrouwenkamer uit, alleen de moeders borduren, de kids mogen een koekje. Er zijn weer mooie foto's gemaakt. Tevreden rijden we terug.
Buitengewoon en Die Buytenweye
Snel de boeken naar Buitengewoon gebracht, en daar tot het uiterste gebleven. Het is er zo druk, alle vrouwen willen tegelijkertijd laten zien wat ze thuis gemaakt hebben. Maar ik moet naar Buytenweye. Op de 4e verdieping is de hobbykamer voor dames. Daar zitten zo'n 15 vrouwen pontificaal te breien en handwerken, temidden van een gigantische berg wol, stoffen, kopjes koffie en rollators. Aan de muren staan overal tot het plafond kasten met materiaal, werk dat al af is, voor de bazaar. De activiteitenbegeleidster maakt een tafel leeg voor de Delftse Kleden. Vol lof zijn de vrouwen over de lapjes die ik als voorbeeld heb meegenomen. Maar het stramien is te fijn. Een hele rol grof stramien komt tevoorschijn. Dat is het helemaal.
Alle vrouwen zijn het erover eens dat hier een Delftsblauwe rand moet komen, de boeken met Delftsblauwe tegels worden opgeduikeld en al snel worden de patronen uitgewisseld en begint iedereen een randje te kruissteken. Het is erg lawaaierig, omdat veel dames hardhorend zijn. Er wordt ook geen suiker in de koffie genomen, ik ben de enige. Maar wel bouillon geschonken. Er hangt echt een sfeer van bij oma thuis vroeger, veel roze en lichtblauw, veel acrylwol. Het is echt een eigen wereld die deze vrouwen hier hebben. Een vrouw in een erg brede rolstoel kan het kamertje niet in, zij wordt op de gang geparkeerd en doet vanuit de deuropening mee, haar borduurwerk wordt binnen geshowd, een gigantisch tafelkleed, en daarna zoeft ze weer weg. Om half 12 gaat iedereen eten en praat ik nog wat na met de vrijwilligsters. Volgende week weer. Ik haal een vrouw op die hier van buiten komt, omdat wijlen haar moeder in dit centrum heeft gezeten is ze hier blijven hangen, ze doet nog steeds duchtig mee met de naaiactiviteiten. En maakt een kwartet van 4 delftsblauwe tegeltjes met Oudhollandse kinderspelen!
Buurthuis Voorhof 2
Er is weer een nieuwe vrouw, uit Rotterdam zo te horen. Ze borduurt een heel fijn jing/jangteken, 'dit is eigenlijk niets voor mij, ik heb een hele grove motoriek.' Ik merk er niets van. De Chinese vrouwen zijn er ook weer, een heeft haar haar heel mooi aubergine geverfd, prachtig. De Somalische vrouwen laten verstek gaan. Zo wordt deze groep toch weer aardig wit. En de Afghaanse vrouw is er ook niet.
Onze begeleidster zou het leuk vinden als er elke week een vrouw iets opschrijft voor het verslag. Prima is dat, maar wie doet het. Ik vertel dat ik wekelijks een verslag bijhoud. Nou, ze willen natuurlijk weten wat. Grote hilariteit als ik vertel over thema's als besnijdenis en jaloerse mannen.
Meidengroep Hang-out
We hebben versterking gekregen van een Iraanse begeleidster. Gelukkig. Er zijn weer veel meisjes, maar ze weten nu beter wat de bedoeling is. Ik heb een grote ontwerptekening meegenomen, zodat zij een beetje een idee hebben hoe het eruit zal gaan zien. Veel meisjes hebben het ook al in de krant gezien, en weten dat bij Brede School ook kinderen meedoen. Het verspreidt zich als een olievlek! Deze keer mogen ze de lapjes mee naar huis nemen, om aan te werken, of alleen maar om te laten zien thuis. Trots nemen ze ze mee. Er wordt nog een groepsfoto gemaakt. En weg gaan ze op hun grote fietsen.
