WEEK 3 (14-18 oktober)
Buurhuis Poptahonk
Vandaag ging het, een keurige Haagse dame stond voor de afbraak van Poptahonk, was weer naar huis gegaan, dus die heb ik weer opgehaald, en zij was dus de enige deelneemster. Tja..... Het Marokkaanse meisje van de eerste keer komt niet meer, heeft geen zin meer. Onze begeleidster gaat haar nogmaals opbellen, die vond het maar vaag toen ze haar aan de telefoon had, probeert het nog in het Arabisch. Met folders verspreiden bij de school tegenover het buurthuis kregen we weinig medewerking, 'dit is niet de juiste ingang, je moet bij het buurthuiscircuit zijn, de scholen doen al mee met Brede School, dat is voldoende' kortom, het gaat moeizaam. Na de herfstvakantie zullen we er maar flink aan trekken, het moet toch mogelijk zijn hier een groep bij elkaar te krijgen.
Meidengroep Voorhof 2
De meidengroep in Voorhof was erg leuk, met veel zuchten en steunen werkten 3 meisjes zich door een lapje heen. Ze vinden het erg moeilijk en vooral langzaam gaan. Maar wel lapje trots mee naar huis. Vrijdag verwachten we 12 meisjes, dat wordt aanpassen, want ze hebben wel 1op1 begeleiding nodig, dus moet ik eenvoudigere ontwerpen aanbieden. Gewoon het thema 'hart', dat is al moeilijk genoeg. Toch was het erg leuk, dat gebabbel over wat in is en wat uit, wat ze bezighoudt.
Buurthuis Fledderus
Ging goed, de drukte van de begrafenis van Prins Claus is weer voorbij, nu hebben we de val van het kabinet als ochtendpraatje. Er vliegt een Marokkaanse vrouw binnen, via Taal+, de begeleidster herkent haar meteen als de moeder van iemand met wie ze een cursus heeft gedaan, hetzelfde gezicht! Frappant! De vrouw neemt lapje mee, want ze kwam alleen maar even kijken en zeggen dat ze mee wil doen, maar heeft het vandaag te druk. Over 2 weken is ze van de partij.
Er is ook een nieuwe Nederlandse vrouw, zet gelijk haar naam op de gezamenlijke lap, ze zag het artikel in de Delftse post en dacht gelijk, dat is wat voor mij. Ze woont al 30 jaar in Delft, maar voelt zich nog steeds een buitenstaander, woont in een wijk met echte Delftenaren, erg stug vindt ze ze. Ze is erg blij dat ze nog mee kan doen. En op zo'n manier weer een aanknopingspunt heeft voor sociale contacten. De ochtend is zo om.
AZC De Lier
Het is wat rustiger, hoewel er veel vrouwen aan tafel zitten, maar nu niet meer twee rijen dik. Iedereen is flink aan de slag, het is nu duidelijk wat de bedoeling is, dus hier wordt hard gewerkt. Onze fotografe is er voor foto's, helaas crasht haar toestel bij het overladen in de laptop…, en het waren zo'n mooie plaatjes. De vrouwen vinden het trouwens helemaal geen probleem om op de foto te gaan, ze zijn juist trots op hun werk, en ze doet het ook erg rustig en met respect, erg prettig, je merkt het niet eens.
Buitengewoon
En ook hier weer nieuwe vrouwen, het blijft aanstromen. Sommigen kijken alleen maar en gaan toch met een klein lapje de deur uit. De vraag komt of 10 vrouwen van het bezoekvrouwenproject thuis een lapje kunnen maken. Zij komen van ver en het is moeilijk ze hier naar toe te krijgen. Nathalie wil ze wel ophalen met de auto, we overleggen nog.
Meidengroep Hang-out
Regen, regen en nog eens regen, een voor een druipen de meisjes binnen. Wat een enthousiasme, en wat een hoop meiden, het worden er 18, tel ik in een moment tussen twee draden die ik in de naalden moet doen. Dit is veel te veel voor 2 man begeleiding, we gaan er voor volgende keer iemand bij proberen te halen. Ze zijn zo uitgelaten, sommige hebben al eens geborduurd, sommigen weten totaal niet waar te beginnen. Gelukkig heb ik eenvoudige hartmotieven voorbereid, als voorbeeld, zodat ze eerst een tekening kunnen maken met wat ze willen gaan doen. Allemaal willen ze al met de kraaltjes, aan een kant van de tafel zijn ze al aan het rijgen, als ik aan de andere kant sta te vertellen dat we eerst gaan leren borduren, omdat dat al moeilijk genoeg is. Elke keer staan er wel 3 om me heen die 'in de knoop' zitten, het is een gekkenhuis. Gesloopt stoppen we om 5 uur. Omdat ze met zoveel zijn, en ze zo enthousiast zijn.
We besluiten ze de lapjes niet te laten meenemen, met de herfstvakantie ertussen. De meiden krijgen wel een folder mee in diverse talen, voor hun moeder, en om te laten zien dat ze aan een heel groot project meedoen, maar of ze in de gaten hebben wat het allemaal inhoudt, ik weet het niet. Ik zal ze volgende keer de grote bouwtekening laten zien, dan kunnen ze zich er meer bij voorstellen. Als dat zo ook gaat met de Brede School, zal ik erg strak moeten zijn in het organiseren. En de thema's erg simpel moeten houden, dan lukt het het beste, anders frustreert het hopeloos, als ze een ingewikkeld motief niet geborduurd krijgen. Veel meisjes zijn totaal de kluts kwijt met de naald en draad, de mooiste tekeningen hebben ze, maar wat nu?
Ze willen allemaal op de foto, volgende keer.
Buurhuis Poptahonk
Vandaag ging het, een keurige Haagse dame stond voor de afbraak van Poptahonk, was weer naar huis gegaan, dus die heb ik weer opgehaald, en zij was dus de enige deelneemster. Tja..... Het Marokkaanse meisje van de eerste keer komt niet meer, heeft geen zin meer. Onze begeleidster gaat haar nogmaals opbellen, die vond het maar vaag toen ze haar aan de telefoon had, probeert het nog in het Arabisch. Met folders verspreiden bij de school tegenover het buurthuis kregen we weinig medewerking, 'dit is niet de juiste ingang, je moet bij het buurthuiscircuit zijn, de scholen doen al mee met Brede School, dat is voldoende' kortom, het gaat moeizaam. Na de herfstvakantie zullen we er maar flink aan trekken, het moet toch mogelijk zijn hier een groep bij elkaar te krijgen.
Meidengroep Voorhof 2
De meidengroep in Voorhof was erg leuk, met veel zuchten en steunen werkten 3 meisjes zich door een lapje heen. Ze vinden het erg moeilijk en vooral langzaam gaan. Maar wel lapje trots mee naar huis. Vrijdag verwachten we 12 meisjes, dat wordt aanpassen, want ze hebben wel 1op1 begeleiding nodig, dus moet ik eenvoudigere ontwerpen aanbieden. Gewoon het thema 'hart', dat is al moeilijk genoeg. Toch was het erg leuk, dat gebabbel over wat in is en wat uit, wat ze bezighoudt.
Buurthuis Fledderus
Ging goed, de drukte van de begrafenis van Prins Claus is weer voorbij, nu hebben we de val van het kabinet als ochtendpraatje. Er vliegt een Marokkaanse vrouw binnen, via Taal+, de begeleidster herkent haar meteen als de moeder van iemand met wie ze een cursus heeft gedaan, hetzelfde gezicht! Frappant! De vrouw neemt lapje mee, want ze kwam alleen maar even kijken en zeggen dat ze mee wil doen, maar heeft het vandaag te druk. Over 2 weken is ze van de partij.
Er is ook een nieuwe Nederlandse vrouw, zet gelijk haar naam op de gezamenlijke lap, ze zag het artikel in de Delftse post en dacht gelijk, dat is wat voor mij. Ze woont al 30 jaar in Delft, maar voelt zich nog steeds een buitenstaander, woont in een wijk met echte Delftenaren, erg stug vindt ze ze. Ze is erg blij dat ze nog mee kan doen. En op zo'n manier weer een aanknopingspunt heeft voor sociale contacten. De ochtend is zo om.
AZC De Lier
Het is wat rustiger, hoewel er veel vrouwen aan tafel zitten, maar nu niet meer twee rijen dik. Iedereen is flink aan de slag, het is nu duidelijk wat de bedoeling is, dus hier wordt hard gewerkt. Onze fotografe is er voor foto's, helaas crasht haar toestel bij het overladen in de laptop…, en het waren zo'n mooie plaatjes. De vrouwen vinden het trouwens helemaal geen probleem om op de foto te gaan, ze zijn juist trots op hun werk, en ze doet het ook erg rustig en met respect, erg prettig, je merkt het niet eens.
Buitengewoon
En ook hier weer nieuwe vrouwen, het blijft aanstromen. Sommigen kijken alleen maar en gaan toch met een klein lapje de deur uit. De vraag komt of 10 vrouwen van het bezoekvrouwenproject thuis een lapje kunnen maken. Zij komen van ver en het is moeilijk ze hier naar toe te krijgen. Nathalie wil ze wel ophalen met de auto, we overleggen nog.
Meidengroep Hang-out
Regen, regen en nog eens regen, een voor een druipen de meisjes binnen. Wat een enthousiasme, en wat een hoop meiden, het worden er 18, tel ik in een moment tussen twee draden die ik in de naalden moet doen. Dit is veel te veel voor 2 man begeleiding, we gaan er voor volgende keer iemand bij proberen te halen. Ze zijn zo uitgelaten, sommige hebben al eens geborduurd, sommigen weten totaal niet waar te beginnen. Gelukkig heb ik eenvoudige hartmotieven voorbereid, als voorbeeld, zodat ze eerst een tekening kunnen maken met wat ze willen gaan doen. Allemaal willen ze al met de kraaltjes, aan een kant van de tafel zijn ze al aan het rijgen, als ik aan de andere kant sta te vertellen dat we eerst gaan leren borduren, omdat dat al moeilijk genoeg is. Elke keer staan er wel 3 om me heen die 'in de knoop' zitten, het is een gekkenhuis. Gesloopt stoppen we om 5 uur. Omdat ze met zoveel zijn, en ze zo enthousiast zijn.
We besluiten ze de lapjes niet te laten meenemen, met de herfstvakantie ertussen. De meiden krijgen wel een folder mee in diverse talen, voor hun moeder, en om te laten zien dat ze aan een heel groot project meedoen, maar of ze in de gaten hebben wat het allemaal inhoudt, ik weet het niet. Ik zal ze volgende keer de grote bouwtekening laten zien, dan kunnen ze zich er meer bij voorstellen. Als dat zo ook gaat met de Brede School, zal ik erg strak moeten zijn in het organiseren. En de thema's erg simpel moeten houden, dan lukt het het beste, anders frustreert het hopeloos, als ze een ingewikkeld motief niet geborduurd krijgen. Veel meisjes zijn totaal de kluts kwijt met de naald en draad, de mooiste tekeningen hebben ze, maar wat nu?
Ze willen allemaal op de foto, volgende keer.
