Nieuwsbrief II
tussentijds verslag van project Delftse Kleden
'DE LAPJES ZIJN KLAAR!'
De bijeenkomsten van de vrouwen in groepen zijn afgelopen, maar de vrouwen willen meer. Ze willen betrokken blijven bij het in elkaar zetten van de stukken, ze willen een vervolg.
Velen hebben hun lapje al afgemaakt, zijn daarna bezig geweest met randen of zelfs met een tweede lap. Ze zijn vertrouwd geraakt met elkaar, weten wat meer van elkaar. Er werd veel gepraat, over de dagelijkse zorgen, over de tussentijdse presentatie die we nog krijgen, het uitstapje naar Rotterdam. Het kleed is een gezamenlijk ding geworden en ik moet zeggen, het heeft de vrouwen gegrepen. Zelfs in de laatste week stroomden de vrouwen aan, wel bezorgd of ze het nog op tijd af zouden krijgen, maar zoveel wilden er nog meedoen nu ze het resultaat van de anderen zagen, nu ze de gezelligheid en gezamenlijkheid zagen. Via-via kwamen ze kijken, gelijk enthousiast, 'daar wil ik ook bij zijn'.
In de afgelopen periode waren er 254 vrouwen van 25 nationaliteiten op 14 locaties bezig, een gigantische toeloop. 300 % meer vrouwen dan het aantal waar we in eerste instantie voor 'gingen', hebben inmiddels meegedaan.
Hoe moet we dit alles straks loslaten, hoe kunnen ze verder? Ze willen graag verder, maar wie pikt die uitdaging op?
Bij het project zijn zoveel vrouwen betrokken die in groepjes werken of thuis of op hun werk ook een lapje mee borduren, soms omdat ze niet naar de bijeenkomsten kunnen komen, soms omdat ze het idee achter het project willen ondersteunen. Maar steeds staat de wens om deel te zijn van dit aparte netwerk van vrouwen, ondergronds, in het verborgene, dwars door alle sociale structuren heen voorop. Vrouwen die sinds hun lagere schooltijd niets hadden met naald en draad naast virtuoze borduursters, vrouwen die een beetje lacherig doen over borduren. Maar het gaat niet over het borduren, het gaat over een verbond. Al deze vrouwen maken een statement, staan voor de wil tot samenwerking. Verbroedering is een thema dat zo vaak voorkomt op de lapjes. Maar ook het eigen land, vaak ver van hier, oude patronen en de verhalen, zoveel verhalen achter de lapjes. Verhalen van vroeger, maar ook van dit moment, over de situatie waarin de vrouwen zich nu bevinden.
De internetsite www.delftsekleden.nl wordt druk bezocht. Hier zijn vele lapjes te bekijken, foto's van de groepen en het logboek dat wekelijks bijgehouden wordt.
Hieronder enkele fragmenten.
azc
...Monireh vertelt moppen in het Farsi, en ze zijn letterlijk te volgen, in de trant van: er komt een vrouw bij de dokter. Het is erg gezellig daardoor, volgende week borduren we niet maar wordt er een ramadanmaaltijd gehouden, wij zijn van harte uitgenodigd, heb er nu al zin in!
Brede school
............Marijn is een geboren clown, het ene na het andere ontwerp maakt hij, uiteindelijk vindt hij dat ik er maar een van moet borduren, ik ben tenslotte de kunstenaar, maak er maar wat moois van. Samen kiezen we toch een vogel uit, en zuchtend en puffend gaat hij aan de slag.....De kindergroepen mogen als zij het lapje voor het kleed af hebben er ook een maken voor zichzelf. Daar was zoveel animo voor, dat ik het niet over mijn hart kon krijgen nee te zeggen.
Dus een moeilijke keus, gaat het mooiste lapje in het kleed of aan de muur van hun kamer?
azc
...........Vandaag wordt hier niet geborduurd, we zijn uitgenodigd voor een Ramadanmaaltijd, gemaakt door allerlei vrouwen van het centrum. Als we (de twee Iraanse begeleidsters en Hannah, de fotografe en ik) aankomen zijn de tafels feestelijk gedekt. De vrouwen komen met hun hapjes binnen. We beginnen met een gebed, via de radio. Veel vrouwen huilen, staan stil bij degenen die ze verloren hebben.
Daarna zijn er bekertjes warm water, om de vasten te breken. En dan het buffet. Het is heerlijk, deze vrouwen zijn zo gastvrij en bereid te delen in wat ze hebben. De sfeer is erg intiem en warm. We voelen ons heel erg welkom.
Na al dit eten komt er nog een dessert, en dan gaan de tafels aan de kant en wordt er gedanst op muziek van ver. Huilen, eten en dansen, het contact hier is zo direct, zonder reserve. de vrouwen zijn oprecht blij met deze afleiding en wij gaan met een ervaring die een diepe indruk heeft achtergelaten huiswaarts. Als er ergens de power van vrouwen voelbaar is, de kracht van samenwerking en respect voor elkaar, is het wel in deze vrouwenkamer van het AZC .
Buytenweye
.....de seniorengroep loopt goed, er zijn nu al 8 dames bezig. De begeleidsters hebben een mevrouw, die doof is ook zover gekregen dat ze een lapje gaat borduren, met veel gemopper, het is te fijn en onzin en stom, maar deze dame is 93, en erg grappig in haar opstandigheid. Deze vrouw heeft zoveel humor, de begeleidsters maken het tot een persoonlijke queste om haar het lapje te laten voltooien. zij zal dan met glans de oudste deelneemster zijn, en dat willen ze, hoe dan ook. Het was er erg gezellig...
Buitengewoon
......... We leggen alle lappen tegen elkaar aan, het is wonderlijk mooi. Dat we dat met elkaar gemaakt hebben! De Afghaanse vrouw die 2 weken geleden nog geen woord Nederlands sprak kent nu de namen van alle kleuren, en zegt in perfect Nederlands 'ik begrijp dit niet, kan je het uitleggen' en dat doe ik graag. ...Gezamenlijk bekijken we de site van het project in het kantoortje van het buurthuis, vooral de foto's van de deelneemsters zelf worden erg gewaardeerd. Ik bedien de muis, de vrouwen zijn niet erg bekend met de computer.
...Wat erg leuk is, is dat vrouwen van de verschillende groepen nu bij andere groepen gaan kijken, en vaak ook meedoen. Zo ook nu hier. Kleedhoppen noemen we dat.
.....'Tante Bep' noemen de kinderen haar, als ze weer eens in de knoop zitten. Voor de kinderen was het een hele ervaring, dit borduren. Ze werden steeds handiger, en een paar meisjes willen in de kerstvakantie de hele familie voorzien van borduurwerkjes. Kijk!
Moeders en kids, bedankt voor al het werk!
AZC... Het was werkelijk een openbaring om hier samen te werken, het was voor iedereen boven verwachting en we gaan proberen om een aantal vrouwen bij het afwerken te betrekken, gewoon door ze hier op te halen, later kunnen ze wellicht zelf met de bus. Er is zoveel enthousiasme voor het project, ik wil die band graag voortzetten. Er wordt nog flink gedanst en gesnoept... en dan is er het afscheid. En dat raakt me erg.
...Wang heeft haar bruidskleed meegenomen, het is een vuurrode lap zijde, met ingeweven figuren. Het zijn 100 jongens, die over elkaar heen buitelen. De draken staan voor het mannelijke, de paradijsvogels voor het vrouwelijke. De 100 jongens voor een hele kinderschaar! Deze doeken gebruik je als sprei op je bed. 'Sprei, sprei' oefent Wang. Zo moeilijk, die rollende R!
Dan komt Betty, de vrouw uit Papoea-Nieuw Guinea binnen. Blijkt dat haar huis afgebrand is, ze vertelt het heel luchtig in eerste instantie. Haar man wilde kippenpootjes aanbakken en vergat de pan. De hele keuken in vlammen, hele huis onder dikke laag roet en bluswater en ze is nu dus 'dakloos'. Zit bij haar dochter voorlopig. Pas half februari kan ze weer terug. Gelukkig heeft haar man slechts lichte brandwonden opgelopen.. ze mocht van de verzekeringsagenten nog één maal het huis in om naar papieren te zoeken, en heeft buiten al haar stukken als penningmeester van zoveel stichtingen ook haar 'wereldkleedjes' kunnen redden, en die komt ze nu dus inleveren! Wat een drama, net voor de feestdagen. Iedereen leeft mee natuurlijk, maar wat kan je doen? Ze is er erg nuchter onder, maakt er zelfs grapjes over, ongelooflijk maar waar. Hoe sterk kan je zijn!
Het was een enorme klus, die door vele handen geklaard is en waar vrouwen van alle kanten op afkwamen.
De fase van het aan elkaar zetten van de lapjes is van start gegaan, het samenbrengen van de afzonderlijke deeltjes, het geheel wordt zichtbaar. De bijeenkomsten zullen 9 weken duren, van 6 januari 2003 t/m 13 maart 2003 (niet in de voorjaarsvakantie)
tijdsschema groepen:
buurthuis Poptahonk
Poptahof-Noord 4
maandagochtend
9.00-11.30
buurthuis Fledderus
Buitenhofdreef 274
woensdagochtend
9.00-11.30
pand Buitengewoon
Buitenhofdreef 272
donderdagochtend
9.00-11.30
buurthuis Voorhof
Herman Gorterhof 165
donderdagmiddag
12.30-15.00
Veel vrouwen hebben toegezegd mee te helpen en zoals de kleine lappen groeiden in hun individualiteit, zo zal deze fase de gezamenlijkheid onderstrepen, zal de samenwerking voorop staan.
Tonny van Sommeren
projectleider Delftse Kleden
Voor meer informatie over Delftse Kleden kunt u contact opnemen met Stichting Kunst en Welzijn, Tonny van Sommeren, telefoon 06-48 27 39 61 of Kunstgebouw, Nathalie van de Hak, telefoon (015) 213 63 96, e-mail info@delftsekleden.nl. Voor meer informatie over Kleurrijke Wijken kunt u contact opnemen met Kunstgebouw, Anita van der Linden, telefoon (015) 215 45 15, e-mail anital@kunstgebouw.nl.
Delftse Kleden wordt mede mogelijk gemaakt door Provincie Zuid-Holland, Gemeente Delft, Fonds 1818, Haëlla Stichting, KNR/PIN, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Fonds voor de Amateurkunst en vele enthousiaste vrouwen.
Subsidiënten Kleurrijke Wijken:
Provincie Zuid-Holland
Gemeente Delft
Fonds 1818
Haëlla Stichting
KNR/PIN
M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting
Fonds voor de Amateurkunst
Delftse Kleden wordt georganiseerd door:
Kunstgebouw - kleurrijke wijken
Stichting Kunst en Welzijn
tussentijds verslag van project Delftse Kleden
'DE LAPJES ZIJN KLAAR!'
De bijeenkomsten van de vrouwen in groepen zijn afgelopen, maar de vrouwen willen meer. Ze willen betrokken blijven bij het in elkaar zetten van de stukken, ze willen een vervolg.
Velen hebben hun lapje al afgemaakt, zijn daarna bezig geweest met randen of zelfs met een tweede lap. Ze zijn vertrouwd geraakt met elkaar, weten wat meer van elkaar. Er werd veel gepraat, over de dagelijkse zorgen, over de tussentijdse presentatie die we nog krijgen, het uitstapje naar Rotterdam. Het kleed is een gezamenlijk ding geworden en ik moet zeggen, het heeft de vrouwen gegrepen. Zelfs in de laatste week stroomden de vrouwen aan, wel bezorgd of ze het nog op tijd af zouden krijgen, maar zoveel wilden er nog meedoen nu ze het resultaat van de anderen zagen, nu ze de gezelligheid en gezamenlijkheid zagen. Via-via kwamen ze kijken, gelijk enthousiast, 'daar wil ik ook bij zijn'.
In de afgelopen periode waren er 254 vrouwen van 25 nationaliteiten op 14 locaties bezig, een gigantische toeloop. 300 % meer vrouwen dan het aantal waar we in eerste instantie voor 'gingen', hebben inmiddels meegedaan.
Hoe moet we dit alles straks loslaten, hoe kunnen ze verder? Ze willen graag verder, maar wie pikt die uitdaging op?
Bij het project zijn zoveel vrouwen betrokken die in groepjes werken of thuis of op hun werk ook een lapje mee borduren, soms omdat ze niet naar de bijeenkomsten kunnen komen, soms omdat ze het idee achter het project willen ondersteunen. Maar steeds staat de wens om deel te zijn van dit aparte netwerk van vrouwen, ondergronds, in het verborgene, dwars door alle sociale structuren heen voorop. Vrouwen die sinds hun lagere schooltijd niets hadden met naald en draad naast virtuoze borduursters, vrouwen die een beetje lacherig doen over borduren. Maar het gaat niet over het borduren, het gaat over een verbond. Al deze vrouwen maken een statement, staan voor de wil tot samenwerking. Verbroedering is een thema dat zo vaak voorkomt op de lapjes. Maar ook het eigen land, vaak ver van hier, oude patronen en de verhalen, zoveel verhalen achter de lapjes. Verhalen van vroeger, maar ook van dit moment, over de situatie waarin de vrouwen zich nu bevinden.
De internetsite www.delftsekleden.nl wordt druk bezocht. Hier zijn vele lapjes te bekijken, foto's van de groepen en het logboek dat wekelijks bijgehouden wordt.
Hieronder enkele fragmenten.
azc
...Monireh vertelt moppen in het Farsi, en ze zijn letterlijk te volgen, in de trant van: er komt een vrouw bij de dokter. Het is erg gezellig daardoor, volgende week borduren we niet maar wordt er een ramadanmaaltijd gehouden, wij zijn van harte uitgenodigd, heb er nu al zin in!
Brede school
............Marijn is een geboren clown, het ene na het andere ontwerp maakt hij, uiteindelijk vindt hij dat ik er maar een van moet borduren, ik ben tenslotte de kunstenaar, maak er maar wat moois van. Samen kiezen we toch een vogel uit, en zuchtend en puffend gaat hij aan de slag.....De kindergroepen mogen als zij het lapje voor het kleed af hebben er ook een maken voor zichzelf. Daar was zoveel animo voor, dat ik het niet over mijn hart kon krijgen nee te zeggen.
Dus een moeilijke keus, gaat het mooiste lapje in het kleed of aan de muur van hun kamer?
azc
...........Vandaag wordt hier niet geborduurd, we zijn uitgenodigd voor een Ramadanmaaltijd, gemaakt door allerlei vrouwen van het centrum. Als we (de twee Iraanse begeleidsters en Hannah, de fotografe en ik) aankomen zijn de tafels feestelijk gedekt. De vrouwen komen met hun hapjes binnen. We beginnen met een gebed, via de radio. Veel vrouwen huilen, staan stil bij degenen die ze verloren hebben.
Daarna zijn er bekertjes warm water, om de vasten te breken. En dan het buffet. Het is heerlijk, deze vrouwen zijn zo gastvrij en bereid te delen in wat ze hebben. De sfeer is erg intiem en warm. We voelen ons heel erg welkom.
Na al dit eten komt er nog een dessert, en dan gaan de tafels aan de kant en wordt er gedanst op muziek van ver. Huilen, eten en dansen, het contact hier is zo direct, zonder reserve. de vrouwen zijn oprecht blij met deze afleiding en wij gaan met een ervaring die een diepe indruk heeft achtergelaten huiswaarts. Als er ergens de power van vrouwen voelbaar is, de kracht van samenwerking en respect voor elkaar, is het wel in deze vrouwenkamer van het AZC .
Buytenweye
.....de seniorengroep loopt goed, er zijn nu al 8 dames bezig. De begeleidsters hebben een mevrouw, die doof is ook zover gekregen dat ze een lapje gaat borduren, met veel gemopper, het is te fijn en onzin en stom, maar deze dame is 93, en erg grappig in haar opstandigheid. Deze vrouw heeft zoveel humor, de begeleidsters maken het tot een persoonlijke queste om haar het lapje te laten voltooien. zij zal dan met glans de oudste deelneemster zijn, en dat willen ze, hoe dan ook. Het was er erg gezellig...
Buitengewoon
......... We leggen alle lappen tegen elkaar aan, het is wonderlijk mooi. Dat we dat met elkaar gemaakt hebben! De Afghaanse vrouw die 2 weken geleden nog geen woord Nederlands sprak kent nu de namen van alle kleuren, en zegt in perfect Nederlands 'ik begrijp dit niet, kan je het uitleggen' en dat doe ik graag. ...Gezamenlijk bekijken we de site van het project in het kantoortje van het buurthuis, vooral de foto's van de deelneemsters zelf worden erg gewaardeerd. Ik bedien de muis, de vrouwen zijn niet erg bekend met de computer.
...Wat erg leuk is, is dat vrouwen van de verschillende groepen nu bij andere groepen gaan kijken, en vaak ook meedoen. Zo ook nu hier. Kleedhoppen noemen we dat.
.....'Tante Bep' noemen de kinderen haar, als ze weer eens in de knoop zitten. Voor de kinderen was het een hele ervaring, dit borduren. Ze werden steeds handiger, en een paar meisjes willen in de kerstvakantie de hele familie voorzien van borduurwerkjes. Kijk!
Moeders en kids, bedankt voor al het werk!
AZC... Het was werkelijk een openbaring om hier samen te werken, het was voor iedereen boven verwachting en we gaan proberen om een aantal vrouwen bij het afwerken te betrekken, gewoon door ze hier op te halen, later kunnen ze wellicht zelf met de bus. Er is zoveel enthousiasme voor het project, ik wil die band graag voortzetten. Er wordt nog flink gedanst en gesnoept... en dan is er het afscheid. En dat raakt me erg.
...Wang heeft haar bruidskleed meegenomen, het is een vuurrode lap zijde, met ingeweven figuren. Het zijn 100 jongens, die over elkaar heen buitelen. De draken staan voor het mannelijke, de paradijsvogels voor het vrouwelijke. De 100 jongens voor een hele kinderschaar! Deze doeken gebruik je als sprei op je bed. 'Sprei, sprei' oefent Wang. Zo moeilijk, die rollende R!
Dan komt Betty, de vrouw uit Papoea-Nieuw Guinea binnen. Blijkt dat haar huis afgebrand is, ze vertelt het heel luchtig in eerste instantie. Haar man wilde kippenpootjes aanbakken en vergat de pan. De hele keuken in vlammen, hele huis onder dikke laag roet en bluswater en ze is nu dus 'dakloos'. Zit bij haar dochter voorlopig. Pas half februari kan ze weer terug. Gelukkig heeft haar man slechts lichte brandwonden opgelopen.. ze mocht van de verzekeringsagenten nog één maal het huis in om naar papieren te zoeken, en heeft buiten al haar stukken als penningmeester van zoveel stichtingen ook haar 'wereldkleedjes' kunnen redden, en die komt ze nu dus inleveren! Wat een drama, net voor de feestdagen. Iedereen leeft mee natuurlijk, maar wat kan je doen? Ze is er erg nuchter onder, maakt er zelfs grapjes over, ongelooflijk maar waar. Hoe sterk kan je zijn!
Het was een enorme klus, die door vele handen geklaard is en waar vrouwen van alle kanten op afkwamen.
De fase van het aan elkaar zetten van de lapjes is van start gegaan, het samenbrengen van de afzonderlijke deeltjes, het geheel wordt zichtbaar. De bijeenkomsten zullen 9 weken duren, van 6 januari 2003 t/m 13 maart 2003 (niet in de voorjaarsvakantie)
tijdsschema groepen:
buurthuis Poptahonk
Poptahof-Noord 4
maandagochtend
9.00-11.30
buurthuis Fledderus
Buitenhofdreef 274
woensdagochtend
9.00-11.30
pand Buitengewoon
Buitenhofdreef 272
donderdagochtend
9.00-11.30
buurthuis Voorhof
Herman Gorterhof 165
donderdagmiddag
12.30-15.00
Veel vrouwen hebben toegezegd mee te helpen en zoals de kleine lappen groeiden in hun individualiteit, zo zal deze fase de gezamenlijkheid onderstrepen, zal de samenwerking voorop staan.
Tonny van Sommeren
projectleider Delftse Kleden
Voor meer informatie over Delftse Kleden kunt u contact opnemen met Stichting Kunst en Welzijn, Tonny van Sommeren, telefoon 06-48 27 39 61 of Kunstgebouw, Nathalie van de Hak, telefoon (015) 213 63 96, e-mail info@delftsekleden.nl. Voor meer informatie over Kleurrijke Wijken kunt u contact opnemen met Kunstgebouw, Anita van der Linden, telefoon (015) 215 45 15, e-mail anital@kunstgebouw.nl.
Delftse Kleden wordt mede mogelijk gemaakt door Provincie Zuid-Holland, Gemeente Delft, Fonds 1818, Haëlla Stichting, KNR/PIN, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Fonds voor de Amateurkunst en vele enthousiaste vrouwen.
Delftse Kleden wordt georganiseerd door Stichting Kunst en Welzijn en Kunstgebouw en is onderdeel van het project Binnen voor Buiten.
Binnen voor Buiten, een cultuurprogramma voor de Delftse wijken Voorhof en Buitenhof, betrekt de wijkbewoners op een actieve manier bij de ontwikkeling en uitvoering van kunstprojecten. Door de samenwerking met kunstenaars uit verschillende disciplines komen de wijkbewoners op een onconventionele manier met elkaar in contact.
Binnen voor Buiten is onderdeel van Kunst in de wijken van de gemeente Delft en Kleurrijke wijken van de provincie Zuid-Holland. Beide programma's streven door middel van kunst en cultuur naar een grotere betrokkenheid van de bewoners uit Voorhof en Buitenhof bij het sociale en culturele leven in hun wijk.
Binnen voor Buiten is financieel mogelijk door bijdragen van de gemeente Delft (Integratie en EZH-fonds) en de provincie Zuid-Holland.
Subsidiënten Kleurrijke Wijken:
Provincie Zuid-Holland
Gemeente Delft
Fonds 1818
Haëlla Stichting
KNR/PIN
M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting
Fonds voor de Amateurkunst
Delftse Kleden wordt georganiseerd door:
Kunstgebouw - kleurrijke wijken
Stichting Kunst en Welzijn
