Nieuwsbrief I
tussentijds verslag van project Delftse Kleden
'DE KLEDEN GROEIEN!'
Vijf weken zijn we nu bezig. Het was buitengewoon spannend om te zien of er daadwerkelijk vrouwen zouden komen naar de 4 hoofdgroepen van het project. En inderdaad, ze kwamen!
En er zijn al 8 extra groepen geformeerd die delen van de rand borduren en op een eigen locatie rond de tafel zitten:
Brede school, 2 groepen, basisschoolkinderen met hun moeders
Die Buytenweye, seniorenflat
Kunstgebouw
Meidengroep Voorhof
Meidengroep Mozartlaan
Reinier de Graef Gasthuis, afdeling zwangeren
AZC De Lier
Het loopt als een brandend vuurtje, op dit moment zijn er 156 vrouwen bezig met borduren. En elke dag komen er nieuwe vrouwen bij, schuiven aan bij de groepen, zijn enthousiast over wat er al ontstaan is en doen gelijk mee.
En de reden om mee te doen is heel verschillend; via het Mondriaancollege om in de praktijk Nederlands te oefenen; Nederlandse vrouwen die wel in contact willen komen met allochtone vrouwen, maar er 'normaal' geen aanleiding toe hebben, en andersom; vrouwen die behoefte hebben om er eens op uit te gaan. En echte borduursters, van alle nationaliteiten. Vaak hebben ze jaren niets gedaan met naald en draad maar ze leven zich helemaal uit tijdens het project!
Intercultureel is het zeker, er doen tot nu toe vrouwen van 19 verschillende nationaliteiten aan mee, maar wat vooral opvalt is dat ieder lapje met de verhalen erachter zo eigen is. Daar streeft iedereen naar, om zo persoonlijk mogelijk te zijn. De taalbarrière is geen probleem, vrouwen helpen elkaar, vaak met handen en voeten. De sfeer is warm en open.
Er wordt geborduurd, met kralen gewerkt, gehaakt, maar vooral veel gepraat, kennis gemaakt met elkaar, velen kennen elkaar totaal niet. Het is geweldig om te zien dat er krachten gebundeld worden, de ogen zijn echt gericht op het met z'n allen klaren van een grote klus. Er zijn zelfs al bijna 100 lapjes klaar.
Het animo is zo groot, dat de lappen van het oorspronkelijke ontwerp bijna op zijn, terwijl we nog maar op een kwart zijn van de tijd. Overleg in de groepen, wat nu te doen? Daarom hebben we besloten de kleden te vergroten met een extra rand! Dus het kleed groeit, zoals ook de groepen alsmaar groeien. Dit is duidelijk boven verwachting, maar de vrouwen gaan ervoor, voor nog eens 248 extra lapjes.
Hieronder enkele fragmenten uit het logboek dat wekelijks bijgehouden wordt, en binnenkort op de internetsite www.delftsekleden.nl geplaatst wordt.
.....De sfeer is persoonlijk en open en iedereen doet echt haar eigen levensverhaal. En elk verhaal is weer anders. Wat wel hetzelfde is, is de nieuwsgierigheid naar elkaar en het besef dat iedereen zo z'n eigen sores heeft, die zo herkenbaar zijn.
We lachen veel, vooral de Surinaamse vrouw maakt het heel luchtig en warm. Waar heb je het zoal over? over jaloezie, netheid en vooroordelen, zoals de Hollander is altijd netjes en de allochtoon maakt er een zooitje van, we merken dat dat bij ons hier aan tafel juist andersom is. Dat allochtonen altijd een groot gezin hebben gaat hier ook niet op, kortom, het gaat hier om individuen, die met elkaar, voor elkaar en om elkaar hier om de tafel zitten, niet om etiketten. en dat maakt het juist zo leuk en boeiend.
.....Griekse en Turkse vrouw zitten naast elkaar en dat gaat erg goed, Turkse is pas 9 mnd hier en de Griekse vrouw spreekt vrij goed turks, dus vertaalt veel. de verhalen stromen over en weer. Ook Nederlandse vrouwen herkennen het verloren gevoel van ergens aankomen en niemand kennen, je eigen plekje vinden, de onzekerheid. er ontstaat een discussie over jaloerse mannen.....
Buitengewoon
Deze groep is een bijzondere combinatie van progressieve Nederlandse vrouwen en vrij traditionele Turkse, en een Surinaamse, die alles gezellig opengooit. Al snel is het een enorm geluid van door elkaar pratende vrouwen, en tijdens het voorstellingsrondje kun je elkaar bijna niet verstaan. maar niet op een storende manier, de Nederlandse en buitenlandse vrouwen spreken beiden een ander Nederlands, het ene gaat te snel, het andere gaat te moeizaam. We komen toch wel tot elkaar, een leuke discussie over een artikel in de krant over borstvoeding, dat 40% vd mensen het onbehoorlijk vindt dat vrouwen in het openbaar borstvoeding geven aan hun baby.
.....de gesprekken, die eigenlijk vrij intiem zijn, over overgang, depressiviteit en besnijdenis. ….. kort door de bocht dat door de besnijdenis bij joodse en islamitische mannen alsmaar hun piemel tegen het stof van de onderbroek schuurt, en ze daardoor veel meer zin hebben in sex, en dus veel meer vrouwen lastig vallen. De rest van de groep fronst bedenkelijk, het zou kunnen.........
Asielzoekerscentrum De Lier
...... het is een aparte combinatie van totaal ingeburgerde, hier geboren en getogen vrouwen en vrouwen die (nog) aan de buitenkant staan, maar we hebben allemaal bruine ogen.
Bij al deze vrouwen voel je zo sterk de wil om door te gaan, vooruit te komen, maar je voelt ook het drama wat weggestopt wordt achter deze positieve bovenlaag.
Een Iranese heeft haar gevangenistijd in Iran voor ogen als ze borduurt. Ze heeft daar leren borduren om de tijd door te komen. en vertelt dat ze haar gevangenisperiode erg leerzaam vond, dat er goede maar ook erg slechte 'partijgenoten' waren, mensen die in Iran samen met je streden maar in de gevangenis je vijand werden, ze heeft er veel levenswijsheid opgedaan, ach, het kostte wel veel, zegt ze. maar er waren vrouwen die meer ellende hebben gehad, waarvan man of zoon werd opgehangen, zij heeft 'slechts' 2 jaar en een maand moeten zitten.
Haar borduurwerk dat zij daar gemaakt heeft staat nu in de glazenkast. Als stille herinnering. ingetogen borduurt zij aan haar lapje, het gaat om het hier en nu, ze is een positieve vrouw.
Poptahonk
.....veel vrouwen zijn hier bezig met de Nederlandse taallessen. Delftse kleden is een goede manier om in contact te komen met open Nederlandse vrouwen, ze willen stuk voor stuk helpen met het begrijpen van de soms onnavolgbare kronkels die het Nederlands heeft, het is prettig en vanzelfsprekend, deze manier van contact maken.
Brede Schoolgroep
....het is prachtig om een klein chinees meisje van 6 jaar, met handjes die niet veel groter zijn dan mijn duim bezig te zien met haar lapje. of een moeder die haar dochter de kettingsteek leert. ze vinden het wel moeilijk, maar ook vreselijk leuk.
.....de gesprekken gaan erg diep vandaag. veel oorlogsherinneringen, ze komen vanzelf op tijdens het borduren. Zoals Khin de tijd in het jappenkamp herleeft, vertelt Loes over de onderduikers die in haar huis zaten. En de 80-jarige Tiny weet nog hoe het vroeger was in Delft, ver voor de tv en snelle communicatie.
Buytenweye seniorenflat
Op de 4e verdieping is de hobbykamer voor dames. Alle vrouwen zijn het erover eens dat hier een Delftsblauwe rand moet komen, op extra grof stramien. De boeken met Delftsblauwe tegels worden opgeduikeld, en al snel worden de patronen uitgewisseld, en begint iedereen een randje te kruissteken. Het is erg lawaaierig, omdat veel dames hardhorend zijn. Er wordt ook geen suiker in de koffie genomen, ik ben de enige. Maar wel bouillon geschonken. Er hangt echt een sfeer van bij oma thuis vroeger, veel roze en lichtblauw, veel acrylwol. Het is echt een eigen wereld die deze vrouwen hier hebben. Een vrouw in een erg brede rolstoel kan het kamertje niet in, zij wordt op de gang geparkeerd en doet vanuit de deuropening mee, haar borduurwerk wordt binnen geshowd, en daarna zoeft ze weer weg.
.....Nathalie komt binnen met 2 Turkse vrouwen die ze letterlijk van de straat geplukt heeft, zij stonden voor de basisschool aan de overkant. Een ervan is erg geïnteresseerd, wil gelijk een grote lap gaan maken. Als ze is gaan zitten, en we vragen 'doe je jas toch uit!' laat ze snel zien dat ze haar pyjama nog aan heeft, ze wilde eigenlijk alleen maar snel haar kind naar school brengen, en dan weer vlug naar huis, haar schoonmoeder zit zelfs thuis op haar te wachten! Hilariteit alom, Opgewekt verdwijnt ze dus snel met materiaal en lapje naar huis, volgende week is ze er zeker weer!
De Somalische vrouwen beginnen ook binnen te druppelen, eerst kijken, zijn aangenaam verrast, vooral ook als ze horen dat er veel meer Somalische vrouwen al meedoen. Het gaat langzaam, maar het project begint ook in de Somalische gemeenschap door te dringen. Het heeft zijn tijd nodig.
Elly en Wida heb ik gematcht, Elly zocht iemand die ze Nederlandse les wilde geven, Wida loopt vast op het Mondriaan omdat ze te weinig spreekvaardigheid heeft. ze hebben elkaar al gebeld, en gaan na het borduren nog een uurtje door met de boeken die Wida al meegenomen heeft. Spin-off van het project!
meidengroep voorhof
.....een nieuw Nederlands meisje, zij doet VWO en is onbekend bij de andere meisjes. Dat gaf een sfeer van aftasten, af en toe uithalen en kwispelen. Als jonge honden. Vooral het Turkse meisje van 12 was er erg mee bezig. 'Wat kijk je, hehe, ik vraag je wat, ben jij een stuudje?' Erg uitdagend. Ook het Marokkaanse meisje, hoofddoekje stevig vast onder de kin was losgeslagen. Lapje in kluisje op school, sleuteltje kwijt, hormonen hormonen.Het ging af en toe over de rand, dan zijn ze echt niet aardig naar elkaar. Toch is dit zinderende, broeierige groepje erg leuk. Zo kwetsbaar, naïef en nieuwsgierig. Halima noemt dit de gevaarlijke leeftijd. Ik begrijp dat maar al te goed met een eigen puberdochter.
Voor meer informatie over Delftse Kleden kunt u contact opnemen met Stichting Kunst en Welzijn, Tonny van Sommeren, telefoon 06-48 27 39 61 of Kunstgebouw, Nathalie van de Hak, telefoon (015) 213 63 96, e-mail info@delftsekleden.nl. Voor meer informatie over Kleurrijke Wijken kunt u contact opnemen met Kunstgebouw, Anita van der Linden, telefoon (015) 215 45 15, e-mail anital@kunstgebouw.nl.
Delftse Kleden wordt mede mogelijk gemaakt door Provincie Zuid-Holland, Gemeente Delft, Fonds 1818, Haëlla Stichting, KNR/PIN, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Fonds voor de Amateurkunst en vele enthousiaste vrouwen.
Subsidiënten Kleurrijke Wijken:
Provincie Zuid-Holland
Gemeente Delft
Fonds 1818
Haëlla Stichting
KNR/PIN
M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting
Fonds voor de Amateurkunst
Delftse Kleden wordt georganiseerd door:
Kunstgebouw - kleurrijke wijken
Stichting Kunst en Welzijn
tussentijds verslag van project Delftse Kleden
'DE KLEDEN GROEIEN!'
Vijf weken zijn we nu bezig. Het was buitengewoon spannend om te zien of er daadwerkelijk vrouwen zouden komen naar de 4 hoofdgroepen van het project. En inderdaad, ze kwamen!
En er zijn al 8 extra groepen geformeerd die delen van de rand borduren en op een eigen locatie rond de tafel zitten:
Brede school, 2 groepen, basisschoolkinderen met hun moeders
Die Buytenweye, seniorenflat
Kunstgebouw
Meidengroep Voorhof
Meidengroep Mozartlaan
Reinier de Graef Gasthuis, afdeling zwangeren
AZC De Lier
Het loopt als een brandend vuurtje, op dit moment zijn er 156 vrouwen bezig met borduren. En elke dag komen er nieuwe vrouwen bij, schuiven aan bij de groepen, zijn enthousiast over wat er al ontstaan is en doen gelijk mee.
En de reden om mee te doen is heel verschillend; via het Mondriaancollege om in de praktijk Nederlands te oefenen; Nederlandse vrouwen die wel in contact willen komen met allochtone vrouwen, maar er 'normaal' geen aanleiding toe hebben, en andersom; vrouwen die behoefte hebben om er eens op uit te gaan. En echte borduursters, van alle nationaliteiten. Vaak hebben ze jaren niets gedaan met naald en draad maar ze leven zich helemaal uit tijdens het project!
Intercultureel is het zeker, er doen tot nu toe vrouwen van 19 verschillende nationaliteiten aan mee, maar wat vooral opvalt is dat ieder lapje met de verhalen erachter zo eigen is. Daar streeft iedereen naar, om zo persoonlijk mogelijk te zijn. De taalbarrière is geen probleem, vrouwen helpen elkaar, vaak met handen en voeten. De sfeer is warm en open.
Er wordt geborduurd, met kralen gewerkt, gehaakt, maar vooral veel gepraat, kennis gemaakt met elkaar, velen kennen elkaar totaal niet. Het is geweldig om te zien dat er krachten gebundeld worden, de ogen zijn echt gericht op het met z'n allen klaren van een grote klus. Er zijn zelfs al bijna 100 lapjes klaar.
Het animo is zo groot, dat de lappen van het oorspronkelijke ontwerp bijna op zijn, terwijl we nog maar op een kwart zijn van de tijd. Overleg in de groepen, wat nu te doen? Daarom hebben we besloten de kleden te vergroten met een extra rand! Dus het kleed groeit, zoals ook de groepen alsmaar groeien. Dit is duidelijk boven verwachting, maar de vrouwen gaan ervoor, voor nog eens 248 extra lapjes.
Hieronder enkele fragmenten uit het logboek dat wekelijks bijgehouden wordt, en binnenkort op de internetsite www.delftsekleden.nl geplaatst wordt.
.....De sfeer is persoonlijk en open en iedereen doet echt haar eigen levensverhaal. En elk verhaal is weer anders. Wat wel hetzelfde is, is de nieuwsgierigheid naar elkaar en het besef dat iedereen zo z'n eigen sores heeft, die zo herkenbaar zijn.
We lachen veel, vooral de Surinaamse vrouw maakt het heel luchtig en warm. Waar heb je het zoal over? over jaloezie, netheid en vooroordelen, zoals de Hollander is altijd netjes en de allochtoon maakt er een zooitje van, we merken dat dat bij ons hier aan tafel juist andersom is. Dat allochtonen altijd een groot gezin hebben gaat hier ook niet op, kortom, het gaat hier om individuen, die met elkaar, voor elkaar en om elkaar hier om de tafel zitten, niet om etiketten. en dat maakt het juist zo leuk en boeiend.
.....Griekse en Turkse vrouw zitten naast elkaar en dat gaat erg goed, Turkse is pas 9 mnd hier en de Griekse vrouw spreekt vrij goed turks, dus vertaalt veel. de verhalen stromen over en weer. Ook Nederlandse vrouwen herkennen het verloren gevoel van ergens aankomen en niemand kennen, je eigen plekje vinden, de onzekerheid. er ontstaat een discussie over jaloerse mannen.....
Buitengewoon
Deze groep is een bijzondere combinatie van progressieve Nederlandse vrouwen en vrij traditionele Turkse, en een Surinaamse, die alles gezellig opengooit. Al snel is het een enorm geluid van door elkaar pratende vrouwen, en tijdens het voorstellingsrondje kun je elkaar bijna niet verstaan. maar niet op een storende manier, de Nederlandse en buitenlandse vrouwen spreken beiden een ander Nederlands, het ene gaat te snel, het andere gaat te moeizaam. We komen toch wel tot elkaar, een leuke discussie over een artikel in de krant over borstvoeding, dat 40% vd mensen het onbehoorlijk vindt dat vrouwen in het openbaar borstvoeding geven aan hun baby.
.....de gesprekken, die eigenlijk vrij intiem zijn, over overgang, depressiviteit en besnijdenis. ….. kort door de bocht dat door de besnijdenis bij joodse en islamitische mannen alsmaar hun piemel tegen het stof van de onderbroek schuurt, en ze daardoor veel meer zin hebben in sex, en dus veel meer vrouwen lastig vallen. De rest van de groep fronst bedenkelijk, het zou kunnen.........
Asielzoekerscentrum De Lier
...... het is een aparte combinatie van totaal ingeburgerde, hier geboren en getogen vrouwen en vrouwen die (nog) aan de buitenkant staan, maar we hebben allemaal bruine ogen.
Bij al deze vrouwen voel je zo sterk de wil om door te gaan, vooruit te komen, maar je voelt ook het drama wat weggestopt wordt achter deze positieve bovenlaag.
Een Iranese heeft haar gevangenistijd in Iran voor ogen als ze borduurt. Ze heeft daar leren borduren om de tijd door te komen. en vertelt dat ze haar gevangenisperiode erg leerzaam vond, dat er goede maar ook erg slechte 'partijgenoten' waren, mensen die in Iran samen met je streden maar in de gevangenis je vijand werden, ze heeft er veel levenswijsheid opgedaan, ach, het kostte wel veel, zegt ze. maar er waren vrouwen die meer ellende hebben gehad, waarvan man of zoon werd opgehangen, zij heeft 'slechts' 2 jaar en een maand moeten zitten.
Haar borduurwerk dat zij daar gemaakt heeft staat nu in de glazenkast. Als stille herinnering. ingetogen borduurt zij aan haar lapje, het gaat om het hier en nu, ze is een positieve vrouw.
Poptahonk
.....veel vrouwen zijn hier bezig met de Nederlandse taallessen. Delftse kleden is een goede manier om in contact te komen met open Nederlandse vrouwen, ze willen stuk voor stuk helpen met het begrijpen van de soms onnavolgbare kronkels die het Nederlands heeft, het is prettig en vanzelfsprekend, deze manier van contact maken.
Brede Schoolgroep
....het is prachtig om een klein chinees meisje van 6 jaar, met handjes die niet veel groter zijn dan mijn duim bezig te zien met haar lapje. of een moeder die haar dochter de kettingsteek leert. ze vinden het wel moeilijk, maar ook vreselijk leuk.
.....de gesprekken gaan erg diep vandaag. veel oorlogsherinneringen, ze komen vanzelf op tijdens het borduren. Zoals Khin de tijd in het jappenkamp herleeft, vertelt Loes over de onderduikers die in haar huis zaten. En de 80-jarige Tiny weet nog hoe het vroeger was in Delft, ver voor de tv en snelle communicatie.
Buytenweye seniorenflat
Op de 4e verdieping is de hobbykamer voor dames. Alle vrouwen zijn het erover eens dat hier een Delftsblauwe rand moet komen, op extra grof stramien. De boeken met Delftsblauwe tegels worden opgeduikeld, en al snel worden de patronen uitgewisseld, en begint iedereen een randje te kruissteken. Het is erg lawaaierig, omdat veel dames hardhorend zijn. Er wordt ook geen suiker in de koffie genomen, ik ben de enige. Maar wel bouillon geschonken. Er hangt echt een sfeer van bij oma thuis vroeger, veel roze en lichtblauw, veel acrylwol. Het is echt een eigen wereld die deze vrouwen hier hebben. Een vrouw in een erg brede rolstoel kan het kamertje niet in, zij wordt op de gang geparkeerd en doet vanuit de deuropening mee, haar borduurwerk wordt binnen geshowd, en daarna zoeft ze weer weg.
.....Nathalie komt binnen met 2 Turkse vrouwen die ze letterlijk van de straat geplukt heeft, zij stonden voor de basisschool aan de overkant. Een ervan is erg geïnteresseerd, wil gelijk een grote lap gaan maken. Als ze is gaan zitten, en we vragen 'doe je jas toch uit!' laat ze snel zien dat ze haar pyjama nog aan heeft, ze wilde eigenlijk alleen maar snel haar kind naar school brengen, en dan weer vlug naar huis, haar schoonmoeder zit zelfs thuis op haar te wachten! Hilariteit alom, Opgewekt verdwijnt ze dus snel met materiaal en lapje naar huis, volgende week is ze er zeker weer!
De Somalische vrouwen beginnen ook binnen te druppelen, eerst kijken, zijn aangenaam verrast, vooral ook als ze horen dat er veel meer Somalische vrouwen al meedoen. Het gaat langzaam, maar het project begint ook in de Somalische gemeenschap door te dringen. Het heeft zijn tijd nodig.
Elly en Wida heb ik gematcht, Elly zocht iemand die ze Nederlandse les wilde geven, Wida loopt vast op het Mondriaan omdat ze te weinig spreekvaardigheid heeft. ze hebben elkaar al gebeld, en gaan na het borduren nog een uurtje door met de boeken die Wida al meegenomen heeft. Spin-off van het project!
meidengroep voorhof
.....een nieuw Nederlands meisje, zij doet VWO en is onbekend bij de andere meisjes. Dat gaf een sfeer van aftasten, af en toe uithalen en kwispelen. Als jonge honden. Vooral het Turkse meisje van 12 was er erg mee bezig. 'Wat kijk je, hehe, ik vraag je wat, ben jij een stuudje?' Erg uitdagend. Ook het Marokkaanse meisje, hoofddoekje stevig vast onder de kin was losgeslagen. Lapje in kluisje op school, sleuteltje kwijt, hormonen hormonen.Het ging af en toe over de rand, dan zijn ze echt niet aardig naar elkaar. Toch is dit zinderende, broeierige groepje erg leuk. Zo kwetsbaar, naïef en nieuwsgierig. Halima noemt dit de gevaarlijke leeftijd. Ik begrijp dat maar al te goed met een eigen puberdochter.
Voor meer informatie over Delftse Kleden kunt u contact opnemen met Stichting Kunst en Welzijn, Tonny van Sommeren, telefoon 06-48 27 39 61 of Kunstgebouw, Nathalie van de Hak, telefoon (015) 213 63 96, e-mail info@delftsekleden.nl. Voor meer informatie over Kleurrijke Wijken kunt u contact opnemen met Kunstgebouw, Anita van der Linden, telefoon (015) 215 45 15, e-mail anital@kunstgebouw.nl.
Delftse Kleden wordt mede mogelijk gemaakt door Provincie Zuid-Holland, Gemeente Delft, Fonds 1818, Haëlla Stichting, KNR/PIN, M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting, Fonds voor de Amateurkunst en vele enthousiaste vrouwen.
Delftse Kleden wordt georganiseerd door Stichting Kunst en Welzijn en Kunstgebouw en is onderdeel van het project Binnen voor Buiten.
Binnen voor Buiten, een cultuurprogramma voor de Delftse wijken Voorhof en Buitenhof, betrekt de wijkbewoners op een actieve manier bij de ontwikkeling en uitvoering van kunstprojecten. Door de samenwerking met kunstenaars uit verschillende disciplines komen de wijkbewoners op een onconventionele manier met elkaar in contact.
Binnen voor Buiten is onderdeel van Kunst in de wijken van de gemeente Delft en Kleurrijke wijken van de provincie Zuid-Holland. Beide programma's streven door middel van kunst en cultuur naar een grotere betrokkenheid van de bewoners uit Voorhof en Buitenhof bij het sociale en culturele leven in hun wijk.
Binnen voor Buiten is financieel mogelijk door bijdragen van de gemeente Delft (Integratie en EZH-fonds) en de provincie Zuid-Holland.
Subsidiënten Kleurrijke Wijken:
Provincie Zuid-Holland
Gemeente Delft
Fonds 1818
Haëlla Stichting
KNR/PIN
M.A.O.C. Gravin van Bylandt Stichting
Fonds voor de Amateurkunst
Delftse Kleden wordt georganiseerd door:
Kunstgebouw - kleurrijke wijken
Stichting Kunst en Welzijn
